- Dc.
- NGl.
- L.
I.
intrans. nocować,
spędzać noc;
pernoctare
AGZ XIII p. 603 (a. 1448) : n-vit in taberna ... ipsius sculteti.
CodEp III p. 70 (a. 1453) : dum ... in spacio trium miliarium n-ret.
DŁUG. Hist. III p. 424 (=VI p. 114 ed. nov.): nocte praecedenti ... ultra flumen Wartha ... n-erat.Ita saepius usque ad saec. XVI.
Constr.
a.
sq. :
ArHist V p. 162 (a. 1476) : cum ea Catherina ad comodum tociens quociens ibat et n-bat.b. sq. in c. abl. , cf. supra708,55. c. sq. prope :
AAlex p. 259 (a. 1503) : prope quas villas n-re.d. sq. ultra supra 4.
II.
trans. przenocować
kogoś; hospitium nocturnum alicui praebere
KsgPrzem II p. 115 (a. 1451) : si ego eam non n-rem(ed. noctuauerem) alter eam n-ret.
WilkPozn p. 6 (a. 1462) : nullus civis debet aliquem n-re vel fovere hospitem, quousque priori suo hospiti pro expensis satis faciet.Cf. PERNOCTURNO.