- F. (-chordon),
- Th. (rec.),
- Bl. (-os),
- Dc.
- NGl.
jednostrunowy
instrument muzyczny; instrumentum
musicum una chorda
instructum
SZYDL. p. 26 : posuit Olendrinus eandem vocem pro ultima voce m-i Guidonis et locavit eandem sub vertice medii digitti extra manum.
LIBAN. Mus. fol. C IIb : quod in m-o per commata bene diuiso manifeste patet.
FELSZT. OpCong fol. g IIIa : m-um, vnius chorde instrumentum, tali industria rite conficitur: recipe lignum etc.Ad rem cf. H. P. Gysin, Studien zum Vokabular der Musiktheorie im Mittelalter, Badel diss. (Ziirich 1959), p. 33 sq.