- F.
- Th. (rec.),
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- K. (-ocius)
I.
propr.
jednooki; unoculus
MPH IV p. 427 (a. 1252) : hic habebat equum m-um.
NIC. BŁ. Serm. I p. 240 : vnde non est lippus aut luscus aut m-us, sed perfecte caecus.
Praec.
loco cognominis
ChrOl p. 317 (saec. XV) : Albertus m-us rex Romanorum ... Bohemiam intravit.
KsgCzer p. 30 (a. 1410) : dominus Vithus m-us.
DŁUG. Hist. II p. 240 (= III p. 265 ed.nov.) : Dipoldus ... a Wenceslao Bohemiae rege, re et cognomine m-o ... ex Moravia pulsus in Hungaria ... obiit.
II.
transl.
eccl.
wyłączny; unicus
1.
altare
ołtarz, który ma tylko jednego kollatora; quod unumtantum
habebat collatorem
DŁUG. LibBen I p. 206 : altare Sanctae Margaritae m-um, cuius episcopus Cracoviensis pro tempore unicus est collator et patronus ... situm in ecclesia Cracoviensi.
2.
altarista (vicarius)
duchowny, posiadający tylko jedno beneficjum; qui
tantummodo unum beneficium possidebat
AKapSąd II p. 296 (a. 1482) : hanc condicionem addentes, quod dicti altariste sint m-i et nullatenus alter eorum poterit seorsum altare suum commutare pro altero beneficio.
DŁUG. LibBen I p. 556 : voluit episcopus ... ut vicarii Sandeczenses sint m-i, nullum aliud beneficium curatum vel non curatum habentes et si forte quis eorum processu temporis aliquod beneficium assecutus fuerit, vicaria sua intelligatur ipso facto vacare.