- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- L.
- N.
- K.
I.
1.
wymierny, dający się zmierzyć lub zliczyć;
qui mensura vel numero
colligi potest.
N.
merx
towar sprzedawany według miary rzeczy płynnych
lub sypkich;
explicat
GŁOG. Alex. I fol. I VIb : res m-is dicitur, quae venditur per mensuram ... vt cervisia, oleum, lac.
Simili sensu abs. loco
subst.
mensurabilia,,
-ium
n.
AGZ VII p. 129 (a. 1473) : pondera sive libras omnium ponderabilium, metretas sive mensuras m-ium omnium... civitati ... donavimus.
2.
odmierzony; mensuratus
KodWp I p. 184 (a. 1239) : lacus et aque alie, que sunt in supradicto territorio in numero m-i, videlicet trium millium mansorum supradictorum.
KodMaz(L) p. 203 (a. 1441) : tunnam cervisie m-em per octo grossos, quartam ... eciam per duos grossos ... pro nobis recipiendas ... constituimus.
II.
1.
mierniczy, służący do pomiarów; ad metiendum aptus
KodWp IV p. 19 (a. 1299) : horti ... continere debent in latitudine quinque virgas m-es et in longitudine triginta.
2.
ius
opłata za dokonanie pomiarów gruntu;
pecunia mensuratori agrorum solvi
solita
KsgMaz II p. 168 (a. 1426) : Nicolaus ... ius m-e solus tenetur mensuratori solvere.
III.
ograniczony; certis finibus descriptus,
finitus.
N.
tempore :
PommUrk IV p. 21 (a. 1301) : rebus tempore m-bus rigorosa anascatur mutacio.
WROCŁ. EpitConcl fol. g Ia : Deus ... non est m-is tempore.