- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
- B.
- N.
I.
1.
mierniczy, geometra;
agrorum mensor, geometres
CodSil II p. 17 (a. 1283) : sicut civitas est limitata ... per Lociborium iudicem suum (sc. Wladislai ducis ) suumque m-em Gregorium.
KsgKaz p. 316 (a. 1394) : quicunque graniciem vel metam ... nollet reformare, tunc debet videri et circumspici per m-es protunc consistentes.
KsgMaz I p. 101 (a. 1410) : debent ... divisorem seu m-em invenire, qui divideret hereditatem in tres partes.Ita saepius saec. XV-XVI. Additur iugerum ( CorpJP III p. 641, a. 1521).
2.
miernik, ten,
kto zajmuje się odmierzaniem; qui mensurat
a.
materiałów budowlanych; materiam ad aedificandum
destinatam
KsgRachKr II p. 331 (a. 1402) : m-es lapides (i. lapidum ).
Ztschr. II p. 253 (a. 1494) : m-i cementi.
b.
cial płynnych lub sypkich; res liquidas vel granis
minutis constantes
CracArt I p. 60 (a. 1419) : m-es braseorum (inter mechanicorum seniores enumerantur ).
AGZ XI p. 130 (a. 1437) : statuimus quod cives Sanocenses duos m-es alias «zalewaczie» debent habere.
RachBon III p. 44 (a. 1558) : m-i molendinorum.
II.
urzędnik grodzki czuwający nad przestrzeganiem właściwych miar; magistratus men
suris publicis praefectus
StPPP II p. 835 (a. 1480) : Petrus m-or alias «miernik» brazeorum ... castellani et capitanei Cracouiensis.