- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- NGl.
- N.
- L. (
- B. et
- H. -or)
I.
act. zarządzać,
kierować, nauczać; regere, instituere, docere
(saec. XV—XVI).
II.
pass.
1.
(in studio generali) uzyskać (otrzymać) stopień magistra; magistri honorem
adipisci
HumRef p. 13 (a. 1406) : de intitulacione baccalariandorum et m-ndorum in cedula leccionum et exercitacionum.
SCARB. Sap. II p. 408,27 : studentibus ... pauperibus manum adiutricem porrexit, m-ndos in propriis expensis usque ad gradum ... tenuit.Ita passim, praec. magistrandus,, -a, -um, de qua forma dicit
GŁOG. Alex. II fol. O IVa : baccalariandus, doctorandus, m-ndus ... non sunt participia, sed nomina; ratio quia ... m-or, doctoror ... sunt verba deponentis generis, a quibus non veniunt participia terminata in -dus.
N.
constr. sq.
in
c.
abl.
ACapOP p. 167 (a. 1507) : nec aliquis m-etur in theologia.
2.
(in collegio artificum) wyzwolić się, zostać mistrzem (cechowym); magistrum (collegii artificum) fieri
PP II p. 165 (a. 1453) : si aliquis carnificum vel sutorum ... m-ri ad artem suam inceperit.
APozn II p. 381 (a. 1499) : quicumque sociorum currificum simul et rotificum m-ri sibi voluerit. Ib. infra quilibet sociorum m-ri volens.
Ib. p. 382 : volens m-ri faciat unum currum etc.
3.
zostać wielkim mistrzem (krzyżackim); magistrum generalem
(ordinis Cruciferorum) fieri
Tom. I p. 151 (a. 1511) : ut premoneat tam patrem marchionem quam filium ... m-ndum, ut cauti sint.