Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MAGNATES

Gramatyka
  • Formymagnates
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -um
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • potentes, primores regni (qui principem saepe comitabantur)

Pełne hasło

MAGNATES, -um m.
  • F.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • K.
  • O. (
  • NGl.
  • L. et
  • N. sg.)
[gen. sg. magnatis: CorpJP III p. 432 (a. 1519) : thezaurus erat alicuius magnatis. acc. sg. magnatem: AH V p. 146 (saec. XV) : quendam magnatem ... te desponsare volentem. gen. pl. magnatium: *CodEp II p. 252 (a. 1430) : de nacione magnatium. item magnatuum: Lites II p. 305 (a. 1413) : ad ... noticiam ... magnatuum … pervenit. *CodEp II p. 87 (a. 1417) : magnatuum ... in multitudine copiosa. KodWp V p. 438 (a. 1426) : in conspectu ... trium magnatuum.]
wielmoże, wielcy panowie, dostojnicy (przebywający często w otocze niu władcy); potentes, primores regni (qui principem saepe comitabantur)
GALL p. 19,11 : imperator Romanus ... suorum ... consultu m-um coram omnibus adiecit etc.
KodMp I p. 14 (a. 1212) : uoluntatem ... exprimimus coram m-bus ac uiris honestis.
KodWp I p. 132 (a. 1233) : in hec tempora devenimus, quod a m-bus terre nec timor Deo nec honor ecclesiis inpenditur.
Ita saepe usque ad saec. XVI. Distinguuntur spirituales et saeculares ( ArPrawn V p. 497, saec. XV ; ŻupKr p. 62 ).
Additur gen.
ducatus ( AUnii p. 166, a. 1563 ; ib. p. 167 ) , regni ( KodWp V p. 438, a. 1426 ; AKapSąd II p. 703, a. 1501) , terrae ( et saepius).
N. per appositionem
IurMas I p. 133 (a. 1427) : que bona ... duces Kazimirus et Vladislaus ... a ... m-bus personis acquisiverunt.
Cf. MAGNATUS.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)