- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- N.
- K.
I.
propr. ogólność,
powszechność; rei generalis
condicio.
Additur
gen. , v.
gr.
collationis (i. donationis
PommUrk I
p. 92, a.
1191
cf.
CodPom
p. 219, a.
1210)
, scientiae (
MARTIN. OP.
Serm.
p. 105
nlb.
), censurarum (
DŁUG. Hist. V
p. 373
).
Opp.
specialitas (
ConcPol X
p. 401,
a. 1418
et saepius).
Abs. intelligitur praec. ogólnikowość, uogólnienie (w sformułowaniu słownym);
generalis dicendi vel
scribendi modus.
Opp.
specificatio (
CorpJP II I
p. 117, a.
1510).
N.
locut.
generalitate
w sposób ogólny;
i. q. generaliter
KodMp IV p. 4 (a. 1386) : regalis dignitatis ... benignitas... vniversorum... subditorum quadam g-e vilitati dignetur intendere (cf. PP II p. 12).
ArPrawn I p. 232 (saec. XV in.in) : quamquam libertatis nostre dextera cunctis ad largiendum abilis et prompta g-e, illis tamen quadam specialitatis prerogativa est debitrix etc.
II.
meton.
powszechna wyprawa wojenna;
expeditio bellica generalis
Tom. III p. 344 (a. 1515) : papa vellet aliquam saltem specialem facere impressionem in Turcos ... que tamen haberet aliquam speciem g-is.