Ogólne
Pełne hasło
Więcej

FUNUS

Gramatyka
  • Formyfunus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -eris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I.
    • 1. deductio mortui.
    • 2. mors, obitus.
      • a. sepulcrum
      • b. luctus
  • II. corpus mortuum, cadaver.

Pełne hasło

FUNUS, -eris n.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • A.
I.
1. pogrzeb, obrzęd pogrzebowy; deductio mortui. Glossa Pol.
GLcerv p. 573 : f-us, id est ... pompa, quęfit in exsequiis mortuorum, «pogrzeb».
Dicitur
domesticum ( StPPP III p. 71 ) , ducale ( AAlex p. 366, a. 1503).
Simili sensu
funeris cerimonia ( AKapSąd I p. 126, a. 1479).
2. śmierć, zagłada; mors, obitus. Glossa Pol.
GLcerv p. 573 : f-us … mors, «śmierć».
N.
in imagine
COPERN. OpM p. 35 : vilescente in dies magis ac magis moneta ... patria nostra ... hac peste ... vsque ad vltimum pene f-s perducta est.
Occ.
a. grób; sepulcrum
DŁUG. Op. p. 43 : miraculi a beato ... Stanislao in Petri militi triennio in f-e iacentis resuscitatione editi.
b. żałoba, smutek; luctus
DŁUG. Hist. III p. 537 : populum ... in acerbo f-e mersit una dies.
II. ciało, trup; corpus mortuum, cadaver.
Additur gen. , v. gr.
mortui ( MARTIN. OP. Marg. fol. C 4a) , interfecti ( AGZ XIX p. 343, a. 1469), vel adi. , v. gr. regium ( DŁUG. Hist. III p. 322 et saepius). Glossa Pol.
GLcerv p. 573 : f-s, id est cadauer «trup».
Locutiones potiores
funus (-ra) condere ( DŁUG. Hist. I p. 400=II p. 165 ed. nov. et saepius). Simili sensu conducere (ad sepeliendum: AKapSąd II p. 416, a. 1491 et frequenter), deferre (cum cantu: StKapWł p. 28, a. 1500 et saepius; efferre: Tom. III p. 425, a. 1515) , sepelire ( AH IV p. 67, 103, saec. XV et saepissime), tumulare ( BreslUB p. 95, a. 1318 et saepius), humi dare ( SSrSil II p. 155, a. 1395) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)