- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
ArHist V p. 103 (a. 1443) : de omni habitu furium ... recepit tortor palia.]
złodziej(ka), łotr(zyca), hultaj(ka), rabuś; qui (quae)
clam aliena aufert,
latro, praedo
.
Syn. et
iuxta posita
invasor, destructor (
KodKKr II
p. 49, a.
1372)
, malefactor
(
KodPol I
p. 162, a.
1299)
, nequam (
KsgKaz
p. 484, a.
1400)
, spoliator, vespilio (
CodEp III
p. 514, a.
1432
;
ArPrawn I
p. 377, a.
1527)
.
Glossae
Pol.
KsgZPozn p. 194 (a. 1402) : quod equitasset cum f-bus seu predonibus wlgariter «zlodzeymi».
RFil XXII p. 14 (a. 1466) : captor, f-r «sboyczą, oteymacz».
GLcerv p. 573 : f-r, «zlodziey».
N.
etymologiam m.
ae.
GŁOG. Alex. I fol. C Vb : f-r dicitur a furuus, furua, furrum (ed. furn-) id est obscurus.Additur
a.
adi.
,
v.
gr.
diurnus (opp.
nocturnus), manifestus ;item
addictus (
supra I 179,19 sqq. ),
notabilis, notorius (AGZ XIII p. 543, a. 1467 ; ib. XVII p. 62, a. 1471 ; CorpJP III p. 666, a. 1522) , proclamatus publice, publicus ( JusPol p. 192, a. 1388 ; AKapSąd III p. 147, a. 1510 ; StPPP III p. 26 ) , purus ( AGZ XVII p. 42, a. 1470) , verus (terrestris) ( KsgGrWp II p. 304, a. 1399 ; APozn I p. 76, a. 1441 ; OrtWp p. 61, saec. XV) sim.
b.
gen.
,
v.
gr.
venationum
kłusownik; qui illicite venatione fruitur
DokKujMaz p. 188 (a. 1255) : f-es venacionum castellanie de Wolborz dux iudicabit.
N.
locut.
α.
poena furis
kara, grzywna za kradzież, tzw.
chąsiebne;
i. q. furti multa
TPaw III p. 103 (a. 1388) : Henricus ... ruit triginta marcas pena f-is, quia publice equum ... Nicolao ... et rebus ipsum spoliauit.
β.
furum raptor
oprawca; carnifex,
tortor
AKapSąd II p. 943 (a. 1512) : appellando eum ... malum hominem et f-um raptorem, alias «oprawcza».