[OPPROBRIUS]
s.
OBROBRIUS,
-a, -um
(opprobrium)- L.
uwłaczający, hańbiący, obelżywy;
qui opprobrium continet,
contumeliosus
KsgPozn p. 324 (a. 1429) : verbis o-is ac illicitis ipsum invasit.
AGZ XV p. 301 (a. 1429) : verbis o-is et contumeliosis super se extendebant.
ŹrWaw I p. 114 (a. 1499) : Stanislaum verbis illicitis aut o-is vexare.