Ogólne
Pełne hasło
Więcej

OPRAWCZYNA

Gramatyka
  • Formyoprawczyna, opprawczyna
  • EtymologiaPol. oprawczyna
  • Odmiana -ae
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzaj
Znaczenia
  • magistratus cuiusdam, qui oprawca vocabatur, uxor vel vidua

Pełne hasło

OPRAWCZYNA s. OPPRAWCZYNA, -ae f. (Pol. oprawczyna)
żona oprawcy lub wdowa po oprawcy (justycjariuszu); magistratus cuiusdam, qui oprawca vocabatur, uxor vel vidua
KsgPrzem I p. 267 (a. 1439) : domum sittam inferius domum o-e.
Ib. p. 268 (a. 1440) : Symon clericus, o-e filius.
Ita ib. saepius.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)