Ogólne
Pełne hasło
Więcej

OPTATIVUS

Gramatyka
  • Formyoptativus, optativum
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -i
  • Część mowyprzymiotnik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • I. propr.+ modus optationem, desiderium exprimens, desiderativus.
    • α. + oratione
    • β. verbum modi desiderativi
  • II. transl.+ optativo modo ex optato, ut voluit

Pełne hasło

OPTATIVUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • NGl.
I. propr. gram. modus tryb życzący, wyrażający życzenie; optationem, desiderium exprimens, desiderativus. Occ.
α. simili sensu de oratione ( WROCŁ. Dial. fol. A VIa : oratio ... o-a est, cuius verbum principale est o-i modi, vt: vtinam esset bonus clericus.
Ib. infra orationes imperatiue, o-e, coniunctiue.
Ita saepius.
β. optativum,, -i n. czasownik w trybie życzącym; verbum modi desiderativi
RFil XXIV p. 76 (a. ca 1440): item «oswąc są» vel «swąto badź» sunt imperativa et non o-a, igitur competencius dicitur «oswaci są».
II. transl. in locut. optativo modo według życzenia; ex optato, ut voluit
CodSil V p. 304 (a. 1340) : asserens se legacionem a vobis habere ad prepositum supradictum, quem in Wratislavia reperit o-o modo.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)