Ogólne
Pełne hasło
Więcej

OPRAWCZO

Gramatyka
  • Formyoprawczo
  • EtymologiaPol. oprawca
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • magistratus, qui quietis publicae turbatores iudicio persequebatur

Pełne hasło

OPRAWCZO, -onis m. (Pol. oprawca)
justycjariusz, urzędnik, do którego należało ściganie przestępstw, zagrażających spokojowi publicznemu; magistratus, qui quietis publicae turbatores iudicio persequebatur
KsgPrzem I p. 254 (a. 1439) : uxor olim o-is Iacussi ... resignauit domum.
Cf. OPRAWCZA.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)