justycjariusz,
urzędnik, do którego należało ściganie przestępstw, zagrażających spokojowi publicznemu;
magistratus, qui quietis publicae
turbatores iudicio persequebatur
KsgPrzem I p. 254 (a. 1439) : uxor olim o-is Iacussi ... resignauit domum.Cf. OPRAWCZA.