General
Full Entry
More

QUANDO

Grammar
  • Formsquando
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type
  • Part of Speechadverb
Meaning Outline
  • I.
    • 1. quo(nam) tempore? (ponitur abs. vel introducit enunt. interrog. Praec. phil.: ‘kiedy' kategoria czasu u Arystotelesa, Gr. πότε; unum e praedicamentis Aristotelis
    • 2. aliquando.
  • II.
    • 1. cum, dum (regula consecutionis temporum minime observata)
    • 2. cum, (propterea) quod.
    • 3. enunt. obi. inf.+ jako
  • III.
    • 1. + quanto:
    • 2. + quandoque:

Pełne hasło

QUANDO
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • O.
  • W.
I. adv.
1. (sensu interrog. ) kiedy(ż)? quo(nam) tempore? (ponitur abs. vel introducit enunt. interrog. Praec. phil.: ‘kiedy' kategoria czasu u Arystotelesa, Gr. πότε; unum e praedicamentis Aristotelis
GŁOG. Hisp. fol. a VIIIb : terminorum ... incomplexorum vnusquisque ... significat substantiam aut quantitatem aut qualitatem aut relationem aut agere aut pati aut situm aut habitum aut ubi aut q-o.
Id. Porph. fol. r IIb : Gilbertus ... sic diffinit: q-o ... est, quod ex adiacentia temporis relinquitur in re temporali.
STOB. Aret. fol. c VIIa : circumstantie ... secundum ordinem praedicamentorum sic ordinantur: quid, quantum ... quale, quis, quo, in quo, q-o.
Ita saepius.
Distinguitur
praesens (opp. futurum, praeteritum :
GŁOG. Porph. fol. r IIb : secundum ... Gilbertum q-o est triplex ... q-o praesens, q-o preteritum et q-o futurum; praesens, vt esse hodie, esse nunc; praeteritum, fuisse heri; futurum, vt esse in futuro)
; simplex (opp. compositum:
GŁOG. Porph. fol. r IIIa : q-o simplex, vt esse in instanti et quoddam est q-o compositum, vt esse in anno, esse in mense).
2. (sensu indefinito) kiedyś; aliquando.
II. coni.
1. (introducit enunt. temporale) kiedy, gdy, jak, skoro; cum, dum (regula consecutionis temporum minime observata). Per abundantiam dicitur v. gr. cum et quando ( StPPP VIII p. 965, a. 1400) , dum et quando ( ), quando cum (. .), quando dum ( KsgWójtKr p. 90, a. 1442).
N. iuncturam
quando primo (. .).
2. (introducit enunt. causale) skoro, ponieważ; cum, (propterea) quod.
3. (introducit enunt. obi. ) jako że, kiedy, quod, vel acc. c. inf. (cf. Pol. jako Słownik Staropolski s. v. p. 105α)
StPPP VIII p. 138 (a. 1385) : Mathias ... vidit, q-o se scidit reus super digitos.
AKapSąd III p. 42 (a. 1473) : non memoraris tu, q-o tu discurrebas per nemora.
Ib. p. 164 (a. 1513) : vidit q-o tres equites intraverunt curiam.
Ita saepius.
III. confundi videtur c. vocibus
1. quanto:
DokMp VII p. 116 (a. 1423) : eundo ... a monticulis praedictis ... q-o rectius ad paludem ... quanto rectius ad Glemboka Dolina.
Visit. p. 261 (a. 1511) : granicies sunt ... faciendae ... eo melius q-o celerius (nisi utroque loco leg. quanto).
2. quandoque:
CALLIM. Rhet. p. 107 : que defensio q-o parum valet.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)