- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- A.
- H.
- N.
- K.
- O.
- W. (-tis).
I.
propr. uderzenie,
ukłucie, dźgnięcie; actus pungendi, punctio, ictus (saec. XVI). Occ.
meton.
fere i.q.
ostrość; acies
WŁODK. ScrSel II p. 293 : cecitas mentis ... excludit p-um intellectualis visionis dupliciter.
II.
transl.
A.
de loco
1.
kropka, punkt (istniejący w przestrzeni lub zapisany, namalowany
itp.); notula, signum minutissimum (in spatio
exsistens vel scriptum,
depictum sim.).
Praec.
a.
geom. (et astr. )
t.t.; distinguitur
e.g. punctum centrale (
BYSTRZ. AnalPost fol. i Ib
), continuitivum (
id. Log. o IIa
), determinativum(
ib.
), indivisibile (
id.
in
MatFil IV
p. 97
),
cett.; item initians, continuans et terminans
(
WROCŁ. Epit. fol. e IVb).
b.
kropka (znak interpunkcyjny); signum interpunctionis enuntiationes seiungens.
N.
locut.
ad punctum
co do kropki, tj. co
do najmniejszego
szczegółu; accuratissime, ad
amussim
KodMp I p. 49 (a. 1255) : quas aquas ... anno elapso in priuilegio nostre confirmationis ad p-um consignare demandavimus.
NIC. BŁ. Serm. ΙII p. 200 : sancti erigunt visum suum ... in ipsum Deum dirigentes ... hoc ipsum ad p-um accidit viris sanctissimis ... neque tamen ... in visionem diuinae essentiae pertingunt.
c.
kropka umieszczana przy nucie dla zaznaczenia zmiany jej
wartości; signum notae musicae additum ratione eam
augendi vel
dividendi.
Distinguitur v. gr.
adiectivum, disiunctivum, divisivum, perfectivum (
KROMER MusFig fol. G IIb),
item divisionis et perfectionis (
MONET. fol. E IIIb).
d.
singularia
α.
punkt karny zaznaczany przy czyimś nazwisku;
nota vituperandi causa nomini alicuius
adscripta
ARect II p. 51 (a. 1538) : nomina ... magistrorum, qui commiserunt negligencias, haec sunt ... magister Michael ... habet III p-a ... doctor Łowicz unum etc.
β.
cervisiae
miejsce w którym sprzedaje się piwo;
locus quo cervisia propinatur
AAlex p. 62 (a. 1502) : ut... «czopowe» vectigal exigatur circa p-um cervisiarum, non a braxaturis, sed ab uno quolibet hactuali per grossum.
γ.
guz ozdobny?
nodus ornatior?
GLb p. 84 : p-us vel p-um, «pukyel».
2.
punkt jako część tekstu, paragraf, ustęp,
artykuł; pars textus distincta, caput,
articulus;
saepe in iunctura
in omnibus punctis (articulis, clausulis,
condicionibus,
distinctionibus
sim.)
KodMp II p. 284 (a. 1252) : vt... hec nostra concessio in omnibus p-is, condicionibus et articulis in perpetuum robur ... obtineat.Ita saepe. Occ. articulus puncti, cf. supra I 789, 17 sqq.
N.
constr. sq.
de :
Concl. p. 204 (a. 1535) : p-us de domuncula penes bursam Ungarorum sita.
Praec.
iur
.
a.
puncta citatoria
poszczególne kwestie w
pozwie obejmującym kilka spraw;
articuli singuli in citatione longiore contenti
PrPol p. 348 (a. 1398) : citati et ... actor ... inter se recognoverunt pro graniciis terminum, in quo Joannes actor a suis p-is citatoriis non recedit.
b.
punkt, etap przewodu sądowego, na którym w
danym momencie się
znajduje; iuris actionis
momentum, de quo
dicitur
DokMp VIII p. 377 (a. 1397) : mandamus ... quattenus causam eandem in eo p-o, in quo est, ad nostram presenciam remittatis iudicandam.
AKapSąd II p. 5 (a. 1404) : quatinus ipsas causas in quibuscunque p-is et terminis pendebant ... suspendatis.
Ib. p. 28 (a. 1417) : peciit resumi dictam causam ab eisdem p-o, clausulis et statu, in quibus mansit indecisa.Ita saepissime. Additur causae ( CracArt II suppi, p. 20, a. 1433 et saepius).
B.
de tempore: ułamek czasu, moment, chwila;
temporis pars
brevissima, momentum. Iam antiquitus additur horae, temporis; ap.
nos item diei (
*CodVit
p. 882, a.
1429)
, momenti (
KADŁUB.(Pl)
p. 111
), mortis (
KOMOR.
p. 300
)
, vitae suae (
ChrPol
p. 653
),
cett.
N.
locut.
α.
(in) puncto
z miejsca, natychmiast; statim, subito
MARTIN. OP. Serm. p. 73 nlb.: si decedunt in peccato, in p-o ad infernum descendunt.
*PommUrk VII p. 218 (a. 1328) : totum ... fide data per manuum impositionem alternatim et p-o gratum et ratum conservandum.Ita saepius.
β.
in puncto et praecinctu esse
być w gotowości do czegoś; in procinctu,
in ipso momento alicuius rei faciendae
DŁUG. Hist. IV p. 57 : erat ... vexillum ... in p-o et praecinctu ad faciendum cum hostili agmine congressum.
C.
de aliis relationibus
1.
eccl.
pl. dzienna racja
żywności lub suma wypłacana
duchownym na utrzymanie; victus
diurnus vel pecunia, quae
loco huiusmodi victus clericis distribuebatur
AKapSąd I p. 417 (a. 1455) : Petrus ... solucionem sex marcarum quas ex residencia in p-is habere debuit, si non anno presenti, extunc sequentibus annis habebit.
Ib. p. 425 (a. 1456) : auditis exposicionibus ... dominorum ... quomodo in negociis ecclesie ... fecerunt fatigas in Lythwa niam ... remanserunt canonici ipsos circa p-a et decreverunt, ut ipsis solvantur.Ita saepisime. Cf. PORTIO I 3 b et PUNCTUO PUNCTO III, PUNCTUATIO II, PUNCTATIO.
2.
in certis quibusdam
locut.
α.
in priora puncta, in priorem punctum
do dawnego stanu; in
statum pristinum
ARect I p. 407 (a. 1496) : exclusionem magistrorum e bursa ... annulauit rector et in priora p-a reposuit.DANT. in
Tom. VII p. 175 (a. 1525) : quartana febris ... paulo ante dupplicatam se fecit ... hoc tempore in priorem p-um rediit.β. in punctis cum aliquo stare (residere) być z kimś w jakichś stosunkach; i.q. necessitudine aliqua iungi
KodLit p. 364 (a. 1432) : woywoda ... non stat in bonis p-is nobiscum.
SSrSil IX p. 54 (a. 1464) : sanctitatem vestram non lateat, in quibus p-is nunc resideant cum Georgio asserto rege Bohemie.