General
Full Entry
More

PULLUS-1

Grammar
  • Formspullus, pollus, pulus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -i
  • Part of Speechnoun
  • Gendermasculine
Meaning Outline
  • I. propr. animal iuvenculum (pipio, equulus, asinulus, sim.)
  • II. puer, propages

Pełne hasło

1. PULLUS s. POLLUS s. PULUS, -i m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • Ha.
  • W.
I. propr. młode zwierzę (pisklę, źrebię, oślę itp.); animal iuvenculum (pipio, equulus, asinulus, sim.).
Distinguitur addito gen. , v.gr.
aucae ( RachJag p. 267, a. 1394) , anseris ( ArHist XI p. 122, ante a. 1566) , columbae ( NIC. BŁ. Serm. III p. 53 ) , gallinae ( AGZ XVII p. 99, a. 1473) , hirundinis ( KADŁUB.(Pl) p. 49 ), sim.; item asini ( Inst. p. 101 ) , equi ( CantMAe I nr. 17, v. 4b, saec. XIV in. ; equinus : GLb p. 84 et saepius), onagri ( KADŁUB.(Pl) p. 43 et saepius); serpentis ( HESSE Matth. VII p. 194 ), sim. Saepissime dicitur abs. de gallo iuveni, praec. tributi loco solvi solito; occ. de gallo adulto
MARTIN. OP. Chr. p. 157 : in Natali Christi instituit papa Telesphorus primam missam in p-orum cantu circa mediam noctem, quando Christus in Bethlehem nasci dignatus est.
Glossae Pol.
TPaw III p. 131 (a. 1389) : fuit furatus ... boues et vestes, p-os, «curi» et ancas.
KsgMaz I p. 124 (a. 1412) : equam cum p-o, wlgariter «se srzebączem»(ita saepe ).
RFil XVI p. 347 (saec. XV) in.: p-os «vronyath».
StPPP XI p. 270 (a. 1512) : se accepisse p-um viwm, alias «kvrcze» (ita saepius ).
Constr.
a. abs. b. sq. gen.
N. gen. temporis
ZabDziej II p. 545 (a. 1489) : hinulos sive p-os unius anni... et equas.
II. meton. dziecię, potomek; puer, propages
BRUNO Qfr p. 68, 4 : florem iuuentutis nobilem Benedictum et p-um glorię egregium Iohannem.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)