General
Full Entry
More

PUBLICE

Grammar
  • Formspublice, publicze, pubplice, puplice, puplize, pupplice
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type
  • Part of Speechadverb
Meaning Outline
  • I.
    • 1. publica auctoritate, publicitus.
    • 2. in rebus publicis, rei publicae causa.
  • II.
    • 1. generaliter, communiter (saec. XV- XVI).
    • 2. palam, manifeste, aperte.

Pełne hasło

PUBLICE adv. scr. publicze,,pubplice,,puplice,,puplize,,pupplice
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • O.
  • W.
I.
1. urzędowo, oficjalnie; publica auctoritate, publicitus.
Opp.
private (privatim)
2. w sprawach państwowych, dla państwa; in rebus publicis, rei publicae causa.
II.
1. powszechnie; generaliter, communiter (saec. XV- XVI).
2. publicznie, jawnie, otwarcie; palam, manifeste, aperte. Glossae Pol.
StPPP I p. 82 (saec. XV med.med) : p-e faciat ... (in versione Pol. saec. XVI :«uczynić ma jawnie»).
Ib. p. 317 (saec. XV med.med) : per ministerialem p-e ... facere proclamari (in versione Pol. saec. XVI : «przez służebnika jawno ... kazać wołać»).
Syn. et iuxta posita
aperte, coram, expresse (per ex pressum), manifeste, notorie, palam.
Opp.
clam, occulte (occulto), secrete. Occ. w sposób oczywisty; manifeste, haud dubio
WROCŁ. EpitConcl fol. A Ib : uiris p-e perfectis et viris existentibus in statu perfectionis ... mendacium officiosum et iocosum potest esse peccatum mortale.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)