- F.
- Th.
- S.
- A.
- K. (-itas)
I.
dojrzałość, pełnoletniość;
maturitas, aetas matura.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 698 : p-as «wyroslosc, mlodźieństwo».
N.
locut.
in (primo) pubertatis flore (
AnnSCr
p. 106, saec.
XV
;
VINC.
p. 284
).
Constr.
abs. vel sq. gen. Praec.
iur.
tzw. lata sprawne, tj.
wiek, po osiągnięciu którego
nabywało się zdolności do działań
prawnych; aetas matura, qua iure
agere licebat
KADŁUB.(Pl) p. 183 : mater puerorum ... legitimam pupillorum in se tutelam suscipit, donec maior adolescat, qui proximus erat p-i.
KsgŁawKr p. 33 (a. 1368) : quas marcas tenere sibi fratri iuniori et restituere, quousque ad annos p-is decreverit, debet.Ita vulgo.
II.
singulare: dziewictwo; virginitas
ArHist V p. 122 (a. 1454) : que hucusque integritatem corporalem sue p-tis seruat petitque ab eo diuorciari.