- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
- W.
[
acc.
sg.
f.
puberam :
ArPrawn
I
p. 175, saec.
XV
:
si tutor virginem ... iam puberam ac nubilem nuptui tradere noluerit.]
dojrzały, dorosły;
maturus, adultus.
I.
de hominibus
.
N.
definitionem m.
ae.
GŁOG. Alex. I fol. Μ ΙIb : p-r vel p-is est puer quattuordecim annorum, cui crescit primo barba circa pudibunda.Glossa Pol.
GLcerv p. 698 : p-r seu p-es mas annorum quattuordecim, qui iam generare potest ... «wyrostek, młodzieniec».
II.
de
aetate :
CALLIM. Hist. p. 22 : Vladislaus rex Poloniae paulo ante p-em aetatem ingressus ... iam tum ... celebris erat.
Praec.
iur.
anni puberes
tzw. lata sprawne, tj. wiek po
osiągnięciu którego nabywało
się zdolności do działań prawnych; aetas matura, qua iure agere
licebat
APozn I p. 200 (a. 1453) : Martinus ... debet dictas duas sexagenas dare puero ... Katherine, dum et quando idem puer pervenerit ad annos discrecionis et ad p-es.Cf. PUBERTAS 1513, 50 sqq.