- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- N.
- A.
- O.
I.
1.
przyrzeczenie, obietnica;
actus promittendi,
pollicitatio. Distinguitur manu
alis (cf.
.), verbalis (
ZabDziej II
p. 92, a.
1483).
Constr.
a.
sq.
gen.
obi.
b.
sq.
de :
*PommUrk IV p. 206 (a. 1305) : cum ... nulla p-o fieri possit de vacaturis.
DokMp VIII p. 38 (a. 1439) : p-e facta de eadem inscriptione ... edenda.
AKapSąd III p. 66 (a. 1497) : data ... p-e de deducendo recipiendoque eam in uxorem.c. sq. supra :
ArPrawn I p. 217 (saec. XV) : p-es supra obediencia et fidelitate tenenda.d. sq. quod:
KsgŁawKr p. 252 (a. 1394) : racione p-is ... videlicet quod ... noverca ... sibi ... idem dare deberet.
N.
α.
terra promissionis
ziemia obiecana;
quae Iudaeis a Deo
promissa est.
β.
zaręczyny;
sponsalia
Dogiel I p. 169 (a. 1515) : Ferdinandus in spatio unius anni ... a die contractus sponsalium ... hanc p-em ratificabit et contrahet per verba de praesenti.
2.
zapewnienie, gwarancja;
sponsio.
Syn.
firmamentum (
KodKKr I
p. 258, a.
1355).
3.
zapowiedź,
rokowanie;
praedictio.
Iuncturae verbales ad 1-3:
a. promissio suboritur (
PommUrk VI
p. 274, a.
1325)
, stat (
ArHist V
p. 108, a.
1452)
, valet (
AKapSąd II
p. 52, a.
1420)
. b. promissionem dare,
facere (conficere:
KodWp III
p. 141, a.
1359)
,
simili sensu habere (
KodWp I
p. 113, a.
1230
et saepius;
inter se:
ZabDziej III
p. 453, a.
1497)
, polliceri et
celebrare (
KodWp III
p. 141, a.
1359)
; promissione se
obligare (
CorpJP IV
p. 147, a.
1525)
; sub (aliqua) promissione promittere (
Dogiel I
p. 54, a.
1440)
. c. promissione (ad)implere (aliqua re:
KADŁUB.(Pl)
p. 98
;
MARTIN. OP. Marg. fol. n Vb
et passim); persolvere (
PommUrk II
p. 525,
a. 1284)
, tenere (
ArPrawn I
p. 217, saec.
XV)
;
simili sensu promissioni satisfacere (
RHist III p. 302, a.
1510
;
*Dogiel I
p. 197, a.
1544)
, in promissionibus
stare (
NIC. BŁ. Tract. fol. g IVa)
.
Opp.
promissionem revocare (
KodWp II
p. 181,
a. 1299)
, temerare (
DŁUG. Hist. V
p. 642
).
Locut.
adv.
ex promissione
zgodnie z obietnicą;
aliquo promittente (
CIOŁ. Lib. I
p. 143
),
cf. ex
promisso
infra 1220,46.
II.
iur.
1.
poręczenie, poręka;
fideiussio, sponsio
*PommUrk V p. 535 (a. 1320) : quicumque ... in locum ... mortui statutus fuerit, debebit lingua et manu promittere ... arbitrans se in p-em illius mortui subintrare.
StPPP VIII p. 607 (a. 1398) : Fricz ... Nemerzam pro obligacione hereditatis ... iure euasit, quia procurator proponit asserendo p-em de restitucione decem marcarum.
Lites II p. 56 (a. 1412) : p-es litterales fideiussorie.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
de,
cf.
c.
sq.
pro :
CodVit p. 490 (a. 1420) : p-o regis Polonie pro duce Swytrigal facta.
2.
umowa; pactum
Lites I p. 431 (a. 1325) : inter nos ... fedus amicitie seu p-o est suborta, quod predictis principibus ... consilio et auxilio debemus adesse.
III.
fungitur vice vocis
permissionis:
KodKKr II p. 403 (a. 1415) : si ex p-e diuina decesserit.
Ztschr. XII p. 458 (saec. XV in.in) : talem plagam supra populum suum ex p-e divina ab inimicis Christi descendisse.
DokListPł II p. 169 (a. 1534) : cum clausulis p-is et relevationis ab omni onere satisdando (nisi ubique leg. permissio-).