General
Full Entry
More

PRODITIO

Grammar
  • Formsproditio, prodicio
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -onis
  • Part of Speechnoun
  • Genderfeminine
Meaning Outline
  • I. fraus, fallacia, perfidia, dolus, etiam: delatio, deditio, traditio (hominis vel rei).
    • α.
    • β.
  • II. + traditionis

Pełne hasło

PRODITIO s. PRODICIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • N.
I. zdrada, donos, także zdradzenie, wydanie (kogoś lub czegoś); fraus, fallacia, perfidia, dolus, etiam: delatio, deditio, traditio (hominis vel rei). Per abundantiam dicitur proditio fraudis ( CodVit p. 1009, a. 1416).
Iuncturae notabiliores
α. nominales, v. gr. proditionis auctor ( VAd p. 219 ) , origo ( KADŁUB.(Pl) p. 59 ), pater ( ib. p. 111 ) , princeps ( ib. p. 71 ).
β. verbales, v. gr. proditionem committere ( ChrMP p. 123 ) , conspirare (in aliquem: KADŁUB.(Pl) p. 160 ), perpetrare (in aliquem: KodTyn p. 78, a. 1311) ; proditione invadere ( CodEp II p. 272, a. 1431) ; item proditionis ingenio contra aliquem intentare ( KADŁUB.(Pl) p. 151 ), sim.
Constr.
a. sq. gen. obi. vel subi. b. sq. ad:
MARTIN. OP. Marg. fol. n 5b : p-o ad mortem maius peccatum est homicidio.
c. sq. in c. acc. , cf. supra 7 et saepius.
II. (singulare) confunditur cum v. traditionis :
KodPol II p. 66 (a. 1261) : gesta publica ... litteralis p-is caucione sapientum sagacitas curavit provide precavere.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)