- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- N.
I.
zdrada, donos, także zdradzenie, wydanie (kogoś lub czegoś); fraus, fallacia, perfidia, dolus,
etiam: delatio, deditio, traditio
(hominis vel rei).
Per abundantiam dicitur
proditio fraudis (
CodVit
p. 1009, a.
1416).
Iuncturae notabiliores
α.
nominales,
v.
gr. proditionis auctor (
VAd
p. 219
)
, origo (
KADŁUB.(Pl)
p. 59
), pater (
ib.
p. 111
)
, princeps (
ib.
p. 71
).
β.
verbales,
v.
gr. proditionem committere (
ChrMP
p. 123
)
, conspirare (in aliquem:
KADŁUB.(Pl)
p. 160
), perpetrare (in aliquem:
KodTyn
p. 78, a.
1311)
; proditione invadere (
CodEp II
p. 272, a.
1431)
; item proditionis ingenio contra aliquem intentare (
KADŁUB.(Pl)
p. 151
),
sim.
Constr.
a.
sq.
gen.
obi.
vel
subi.
b.
sq.
ad:
MARTIN. OP. Marg. fol. n 5b : p-o ad mortem maius peccatum est homicidio.c. sq. in c. acc. , cf. supra 7 et saepius.
II.
(singulare) confunditur cum
v.
traditionis :
KodPol II p. 66 (a. 1261) : gesta publica ... litteralis p-is caucione sapientum sagacitas curavit provide precavere.