- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
I.
1.
chwalebnie, w sposób zasługujący na uznanie;
probate,
laudabiliter.
2.
dowodnie, na podstawie (tytułem) dowodu; per
argumenta et rationes, clare,
per probationem.
Syn.
veridice (
KodPol IV p. 18, a.
1399).
3.
w sposób bezsporny, pewny, rzeczywiście, faktycznie;
evidenter, manifeste, re vera, certe
StSyn IV p. 104 : qui publice et p-r exercent usuras, bancos publicos tenentes.
Dogiel I p. 106 (a. 1507) : si ... hoc evidenter ac p-r constaret, in hoc casu nolumus illi ... auxiliari.
II.
prawdopodobnie, w
sposób prawdopodobny, na zasadzie prawdopodobieństwa; praesumptionis modo, ita
ut suspicari licet,
verisimiliter.
Praec.
log.
t.t.
GŁOG. ExLog fol. 2b : ad ... propositum ... ostendendum sive p-r sive apparenter.
Ib. fol. 109a : p-r vel suspicabiliter ponitur consequens.Ita saepius c. verbis concludere ( BYSTRZ. Top. fol. q V15) , dicere ( id. ParvLog fol. E IIIa ; ib. fol. Q IIIa) ;, disputare ( GŁOG. Hisp. fol. 0b ) , intellegere ( STOB. Aret. fol. c IIIa) , negare ( id. Parv. fol. c VIIa ), ostendere ( supra 1188, 55 ), ponere ( supra 2 ) , procedere ( JAC. PAR. RefEccl p. 77 ), respondere ( GŁOG. Anim. fol. G VIIb ; BYSTRZ. ;in MatFil IV p. 89 ) , tenere ( BYSTRZ. Log. fol. c VIa ; STOB. Praed. fol. 3b ) ;.
Iuxta posita
apparenter (
cf.
supra 7
)
, suspicabiliter
(
cf.
supra 2
), verisimiliter (
MATTH. Prax.
p. 101
)
.