- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- K.
I.
1.
ten, kto wystawia na próbę, doświadcza;
qui temptat, periclitatur (saec.
XV).
2.
iur. ten, kto
dostarcza dowodu,udowadnia,
potwierdza coś (w sądzie); argumentator, qui probationem
affert (coram iudice)
ArPrawn X p. 353 (a. 1412) : durante ... iudicio ... Johannes ... nullos testes nec aliquos p-es paratos habuit.
Ib. VIII p. 54 (a. 1463) : consors Petri ... ducit testes et p-es contra Nicolaum.
II.
1.
probierz, brakarz, urzędnik kontrolujący zawartość kruszcu w monecie; pecuniae spectator
CracArt I p. 43 (a. 1406) : pro Tanrod, Hannos ... monetariis ... et ... pro Petro ... p-e fideiusserunt.
Ib. p. 307 (a. 1489) : ad probandum huiusmodi monetam requiruntur duo p-es iurati et salariati a monetarum magistro ... et tales p-es debent esse bene periti artis probandi.Ita saepius. Additur iuratus ( supra 50 et saepius), monetarius ( Tom. XII p. 299, a. 1530). Cf. PR O BAT O RIUS II 1.
2.
rzemieślnik zatrudniony w mennicy; faber qui mo
netam cudit
RachDw I p. 87 (a. 1561) : accepi ... argentum deauratum varium fractum et id ipsum per ... Graegorium ... p-em cremandum et separandum curavi.
Ib. p. 88 : p-i a separacione solvi ... grossos 15.
Constr.
ad I – II:
a.
sq.
gen.
b.
sq.
ad :
CorpJP IV p. 270 (a. 1526) : p-bus ad probam debentur ... salaria et praemia sua.c. sq. in c. abl.
Tom. XII p. 299 (a. 1530) : cum p-bus suis monetariis in Elbingo.