- F.
- Th.
- S.
- L.
- N.
I.
1.
z góry określić, wyznaczyć; antea statuere,
praefinire,
v.
gr.
diem, locum, tempus
(saec.
XV - XVI); item finem (sibi:
ZABOR. Tract.
p. 31
et saepius), numerum (discipulorum:
CracArt II
p. 372, a.
1539)
, regulam (sibi:
JAC. PAR. OpIn
p. 340
),
cett.
Praec.
iur.
terminum :
LhnUrk I p. 327 (a. 1345) : quod ipsos ... in termino p-to ... disbrigemus.
KodWp ΙII p. 141 (a. 1359) : solvere tenentur terminis p-tis.Ita saepius.
2.
postawić na czele;
praeficere, praeponere
AKapSąd II p. 236 (a. 1463) : super vigilia gregis dominici nobis crediti p-ti.Cf. Th. X 2, 906, 3 sqq. Π. fungitur vice verbi praestandi
1.
użyczać, świadczyć
KodPol I p. 286 (a. 1411) : sibi racione servitiorum nobis ... p-torum (ed. prestituorum) ... obligamur.
2.
iuramentum, homagium
składać (przysięgę, hołd)
KodWp VIII p. 118 (a. 1419) : iuramentum p-uerunt.
KodLit p. 297 (a. 1422) : iuxta p-ta fidelitatis homagia.Ita saepius. Cf. Th. X 2, 906, 19 sqq.
3.
locut.
a periculo
ocalić; salvare
KodMaz(L) p. 32 (a. 1295) : ipse nos ab huius mortis periculo comite Deo festinius (ed. -vius) p-ndo ... liberavit.