- F.
- Th. (rec.),
- S.
- H.
- K.
- O.
I.
adi.
1.
posiadający, mający coś; qui aliquid proprium possidet,
habet
ArPrawn X p. 421 (a. 1414) : decreverunt ... ammovere ... advocatissam p-am ... advocacie.
2.
ius
prawo posiadania, własności;
i.q. possessionis, proprietatis
PommUrk VI p. 206 (a. 1324) : causa que vertebatur inter ... abbatem et ... consules ... super iure tam p-o quam petitorio et omni accessorio eiusdem silve.
KodMp IV p. 249 (a. 1429) : recognouit se iusto vendicionis titulo vendidisse domum ... cum omni iure proprietatis et p-o.Ita saepius.
II.
iur.
subst.
possessorium,,
-ii
n.
sprawa sądowa
dotycząca prawa własności; causa ad ius
possessionis spectans
Lites (Ch) p. 15 (a. 1320) : cum in iudicio nominacio domini non habeat locum, quando agitur p-o, sed forsan tunc, quando ageretur rei vendicacione.
Ib. p. 16 : hic agitur p-o et ex canone Reintegranda, ex cuius condicione canonis datur restitucio contra omnem possessorem.
KodWp II p. 370 (a. 1323) : de facto et non de iure ... procuratores ... Cracoviensis episcopi de confessione huiusmodi contenti a sua questione super p-o quieverunt.Ita saepius.