- F.
- Th. (s.v.
- possideo)
I.
de hominibus
1.
posiadający dobra ziemskie; qui fundum, bona
terrestria habet (de nobili)
ArPrawn X p. 36 (a. 1394) : Johannes ... ad 3-ium iudicium docebit idoneis testibus et contentantibus et p-is super advocacia in Scala contra priorissam et conventum.
Ib. p. 174 (a. 1406) : heres ... debet cautionem fideiussoriam ponere et statuere probos ... viros bene p-os ... in fideiussores racione hereditatis et bonorum.Ita saepius. Additur bene ( et saepius). Glossa Pol.
GLc p. 10 : «ossyadly ludze dostoynyczczy», p-i homines.Cf. POSSESSIONATUS I A 1.
2.
osadzony na roli; qui in
fundo collocatus est (de
cmethone)
TPaw III p. 126 (a. 1389) : in quibus pecuniis sex cmetones p-os ... quos eliget Grzimislaus Wszeborio... assignabit.Cf. POSSESSIONATUS I A 2.
II.
1.
posiadany,
będący w czyimś posiadaniu; qui ab
aliquo possidetur
StPPP II p. 772 (a. 1470) : Christinus est homo civilis, non habet bona p-a in terra.
AGZ XIX p. 87 (a. 1491) : post mortem ipsius Pełka cmethonis omnia apisteria et mellificia cum apibus alias «oszadle» et deserta seu vana ... super ipsum dominum ... debent pleno iure devolvere.
GŁOG. Alex. II fol. G VIb : dictio regens genitivum ... significat rem per modum rei p-e.
2.
obsadzony, zasiedlony (o gruncie); in quo cmetho
collocatus est (de agro)
AGZ XIII p. 100 (a. 1440) : intromissionem in octo laneos p-os alias «oszadlich» cum quartali de quolibet una marca pro censu annuo proveniente in bonis eorum Marcissio dare se submisserunt.
Ib. XVIII p. 330 (a. 1492) : partem suam hereditariam ... cum omnibus p-is et impossessis (sc. agris).