- F.
- G.
- Bl.
- S.
- A.
I.
intrans.
1.
a.
wydawać dźwięk, hałasować, dźwięczeć, huczeć;
sonare, sonum edere, strepere. Dicitur de
hominibus, sed etiam de
instrumentis
mus.
(
WiadPol
p. 174, a.
1582),
item de
eiulatu (
KADŁUB.
p.160
)
,
rumore (proelii
ib.
p. 86
)
; immo de dictis (
ChrMp
p. 79
:
quod dum auribus Lestkonis p-uit;
*CodEp I 2, p. 6, a. 1445 : maioraque praeconia in meis auribus p-unt;
KomKadł p. l : eulogium, quod vigorose p-it);in imagine de bello (inter aliquos: DŁUG. Hist.IV p. 695 ) , fama ( DokKKr I p. 302, a. 1405 et saepius). Occ. constr. sq. abl. , v. gr. vagitibus querulosis ( KADŁUB. p. 160 ) , vocibus ( KodWp II p. 391, a. 1326 ; contentiosis: MARTIN. OP. Marg. fol. c 5b ; ; indiscretis: CodSil V p. 74, a. 1340).
b.
mówić, wypowiadać;
dicere, loqui
ListMił p. 68 : hec verba p-ns: ach michi, quod nullijs amor est sanabilis herbis.
DŁUG. Hist. V p. 359 : unoquoque p-nte procuratorem ducalem se sua responsione damnasse.
Tom. VII p. 265 (a. 1525) : nunc p-it inimicus meus: sua maiestas regia indixit conuentum etc.Occ. contra aliquem i.q. szemrać; murmurare
ChrMp p. 57 : solo faccionis impetu contra illum p-nte.
c.
grać; canere
IO. VISL. p. 165, v. 27 : p-it et plectro Phoebus tibi comis eburneo.
CRIC. p. 144 : qui ... dicitur fidibus p-re ad nauseam.
2.
a.
huczeć, brzmieć, rozbrzmiewać; sonare,
fremere, fremitu retonare.
Constr.
sq.
abl.
PORC. Epit. 2, v. 8 : procorum ... studiis patris p-uit aula.
b.
aliqua re
być głośnym, słynąć z czegoś; strepere,
clarere
DŁUG. Hist. I p. 27(= I p. 88 ed.nov.) : ferrum et frumentum pluresque alias res, quibus portus Anglicani et Flandrenses p-unt.
II.
trans. grać,
wygrywać; canere, modulari
PAUL. CR. p. 131, v. 4 : qui ... laudes ... deorum plectro p-is aureo.