General
Full Entry
More

PAENITENTIALIS

Grammar
  • Formspaenitentialis, penitencialis, penitentialis, poenitentialis, paenitentialis
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -e -is
  • Part of Speechadjectiveadjectivenoun
  • Gendermasculine
Meaning Outline
  • I. qui ad paenitentiam pertinet
    • α. + liber i.q. quo continentur ea, quae ad paenitentiam imponendam spectant
    • β. + forum confessio, cf. supra IV 344,44
  • II. qui paenitentiam pro peccatis agit, paenitens.

Pełne hasło

[PAENITENTIALIS], -e scr. penitencialis,,penitentialis,,poenitentialis
  • F.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • Dc.
  • L.
  • N.
  • K.
  • O.
I. adi. pokutny, związany z pokutą; qui ad paenitentiam pertinet
PEREGR. fol. f Ιb : p-is confessio de qua Job loquitur.
StSyn III p. 11 : septem p-es psalmos decantando.
Ita saepius.
Locut.
α. liber księga zawierająca instrukcje dotyczące odbywania pokuty, penitencjał; i.q. quo continentur ea, quae ad paenitentiam imponendam spectant
MARTIN. OP. Chr. p. 277 : Theodorus papa librum p-em composuit.
Eodem sensu
canones :
ArPrawn I p. 367 (a. 1527) : sacramentorum librum, lectionarium ... canones p-es, psalterium.
β. forum spowiedź; confessio, cf. supra IV 344,44 et eodem sensu iudicium, cf.
II. subst. paenitentialis,, -is m. pokutnik, penitent; qui paenitentiam pro peccatis agit, paenitens.
*KodWp I p. 95 (a. 1218) : p-es absque suorum conniventia prelatorum absolvens.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)