urząd woźnego sądowego; ministerialis (cf. s. v. II B l) munus atque officium

StPPP I p. 62 (saec. XIV med.) : quod deinceps ministeriales sub poena privationis sui m-us ... absque speciali mandato judicis aliquam citationem non praesumant facere («pod winą pozbawienia swego służebnikowstwa» in versione Pol. saec. XVI).

ArPrawn V p. 135 (saec. XV ex.ex) : si ministerialis aliquem indebite vexaverit ... officio (ed. officii) m-us et omnibus suis bonis privari ... tenebitur.

MonStp I p. 176 (a. 1589) : de cuius ministerialis terrestris autentico super officium m-us per ipsum habitum indicio (ed. iudicio) presenti fides indubia extat.

Cf. MINISTERIATUS II.