General
Full Entry
More

MINISTERIALITER

Grammar
  • Formsministerialiter
  • Etymology ministerialis
  • Inflectional type
  • Part of Speechadverb
Meaning Outline
  • I. ut ministrum decet (praec. sacerdotem)
  • II. phil. auxiliari modo

Pełne hasło

MINISTERIALITER adv. (ministerialis)
  • Dc.
  • L.
I. na zasadzie posługiwania, z tytułu służby, zwł. kapłańskiej; ut ministrum decet (praec. sacerdotem)
NIC. BŁ. Serm. I p. 61 : cum sacerdotes spiritualia m-r largiuntur, nihil pro eisdem recipiant pro mercede.
SCARB. Glor. p. 125 : Dei Filius ... dimittit peccata ... per ministros suos, qui ad hoc m-r concurrent.
WŁODK. ScrSel I p. 159 : alere ... tales in hospitalibus pertinet m-r ad hospitalarios.
II. phil. pomocniczo, służebnie; auxiliari modo
GŁOG. ExLog fol. M IIb : concessio respondentis ... m-r et instrumentaliter deserviat demonstratori.
Id. Anal. fol. DD IVa : tam sensus quam intellectus concurrunt ad generationem scientie, intellectus principaliter, sensus autem m-r et originaliter.
Id. Anim. fol. o VIIb : intellectus vtitur sensu m-r et presuppositive.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)