- F.
- Th.
- S.
- NGl.
I.
1.
propr.
a.
(de hominibus) majętny, bogaty, zamożny;
dives, opulentus.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 622 : 1-s est, qui satis et idonee habet pro magnitudine rei, quam actor restituendam esse petit, «bogaty».
b.
(de rebus) obfity, znaczny, obszerny; copiosus,
abundans, magnus.
Constr.
ad
1: sq.
abl.
vel in c.
abl.
2.
transl. bogaty,
obfitujący w coś;
abundans, affluens, aliqua re
plenus.
II.
poważny, wiarygodny; certus,
fide dignus (praec. testis, testimonium).