General
Full Entry
More

IUDEX

Grammar
  • Formsiudex
  • Etymology f.
  • Inflectional type -icis
  • Part of Speechnoun
  • Gendermasculinefeminine
Meaning Outline
  • I. iur. qui ius dicit, iudicat.
    • A.
    • B.
      • 1. + Polonicalis curiae (regis generalis magnus terrestris qui iure Polonico iudicium exercebat qui causas inter nobiles regionis alicuius iudicare solebat
        • γ. + castrensis qui nomine regis agebat, cf. supra II 232,38 sqq.
      • 2.
        • a. + hereditarius ADVOCATUS feudatus, infeudatus ordinarius hereditarium munus (cum iuribus et proventibus annexis) ei attribui solitum, qui oppidum locaverat, eiusque heredibus, cf.
        • b. + civitatis magistratus civilis qui principis auctoritate iudicia iuris Theutonici exercebat
        • c.
          • α. + villanus (locatus in villa) scultetus
          • β. + substitutus viceadvocatus
        • d.
          • α. qui principis vel regis vice iudiciis magnis praeerat
          • β. + supremus, supremi iuris (iudicii) iudex iudici iuris supremi Magdeburgensis in castro Cracoviensi ADVOCATUS praesidens iudicio superiori, praec.
        • e. + scultetorum praesidens iudicio feodali scultetorum
        • f. + iuratus vir iuratus, qui iudiciis iuris Theutonici interfuit
    • C. + ordinarius definit
      • α. + commissarius cui causa cognoscenda a iudice commissa est, cf. supra II 668,18 sqq.
      • β. + remissarius vel subdelegatus ad quem causa cognoscenda, alteri iam demandata remissa est
    • D. + forensis fluvii Iudaeorum qui in foro iudiciam exercebat, iudex nundinarum qui omnes causas (etiam criminales) ad navigandum pertinentes iudicabat qui causas inter Iudaeos iudicabat
  • II.
    • 1. + compromissarius litem reconciliationis modo dirimens, arbiter.
    • 2. vir bonus, cui vulgo fides habebatur, cui iudices in causis diiudicandis certa quaedam negotia peragenda (ut ius iurandum accipiendum, testimonia audienda sim.) delegabant
    • 3. + maleficiorum magistratus, qui pacis turbatores publice persequebatur causamque in iudicio cognoscebat
    • 4. + mercipoti testis emptionis-venditionis, qui emptioni combibendo factae interfuit, interdum cocio
  • III.
    • 1. eccl.
    • 2. qui alicuius rei arbitrium fert, arbiter, censor

Pełne hasło

IUDEX, -icis m. (f. )
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • A.
  • N.
  • K.
[dat. -abl. pl. iudicis:
KsgGrWp I p. 110 (a. 1391) : dominus capitaneus cum judicis et aliis dominis presidebat judicio.
DokListPł p. 102 (a. 1403) : dominis capitaneis, iudicis, castellanis, procuratoribus ... salutem.]
I. iur. t.t. osoba powołana do wymierzenia sprawiedliwości, sędzia; qui ius dicit, iudicat. Glossa Pol.
AGZ XI p. 383 (a. 1452) : presentibus ibidem i-bus alias «sandzcze» ... et aliis fidedignis.
Dicitur
competens, cf. sq. (opp. incompetens supraII 348,28 sqq.), legitimus ( ArHist XII p. 352, saec. XIV med. ; APozn II p. 18, a. 1472), porro appellationis ( ZabDziej III p. 109, a. 1491 ; KodUJ III p. 222, a. 1504 ; CorpJP III p. 429, a. 1519) , primae, secundae instantiae ( ZabDziej II p. 480, a. 1488 ; ib. p. 141, a. 1484 ; ib. III p. 30, a. 1490 et saepius), peremptorius ( TPaw VII p. 210, a. 1421) . Distinctiones notabiliores
A. (in universum) ecclesiasticus (ecclesiae) seu spiritualis ( ArHist IV p. 186, a. 1250 ; Lites I p. 216, a. 1339 ; DokMp I p. 311, a. 1403 ; StSyn IV p. 36 et vulgo).
Distinguitur
apostolicus i. a Sede Apostolica delegatus ( Lites I p. 105, a. 1339 ; CodEp III p. 74, a. 1455 et vulgo; additur perpetuus: ArPrawn I p. 396, a. 1542) , ordinarius ( MPVat III p. 76, a. 1308).
Opp.
laicus ( StSyn IV p. 77 et saepius), saecularis ( ArHist II p. 186, a. 1250 ; StSyn III p. 43 et vulgo; causarum saecularium: AKapSąd III p. 150, a. 1510) .
B. respectu institutionis iudicii
1. Polonicalis et abs. : sędzia prawa polskiego; qui iure Polonico iudicium exercebat
KsgHenr p. 85 : qui tunc fuit i-x Polonicalis in isto confinio.
Praec. α. curiae (regis sim.) sędzia nadworny ( DokMp IV p. 7, a. 1225 ; KsgHenr p. 54, a. 1244 ; StPPP VIII p. 180, a. 1386 et vulgo). Additur generalis ( KodWp III p. 124, a. 1359 ; KodMp IV p. 405, a. 1442 ; PP II p. 26, a. 1448) , magnus ( DokKujMaz p. 247 a. 1263). β. terrestris sędzia ziemski; qui causas inter nobiles regionis alicuius iudicare solebat ( DokMp VI p. 191, a. 1401 ; KodWp V p. 332, a. 1422 ; KsgSądWar p. 40, a. 1471).
Simili sensu
terrae, v. gr. Cracoviensis ( DokMp VII p. 72, a. 1421) , Cuiaviae ( KodWp III p. 86, a. 1357) , Lanciciensis ( KodMp IV p. 195, a. 1422) , Sandomiriensis ib. p. 12, a. 1387) sim. Additur generalis ( KodUJ I p. 73, a. 1406 ; KsgSądWar p. 43, a. 1477 et saepius).
γ. castrensis sędzia grodzki sprawujący władzę w imieniu króla; qui nomine regis agebat, cf. supra II 232,38 sqq. ; item castri, v. gr. Cracoviensis ( StPPP VIII p. 297, a. 1388 ; simili sensu in castro Cracoviensi: ArPrawn X p. 244, a. 1408) , Leopoliensis ( AGZ XIV p. 82, a. 1443) sim. Simili sensu capitanei ( StPPP VIII p. 133, a. 1385 ; ib. p. 375, a. 1394 ; AGZ XIV p. 32, a. 1441), praeterea castellani ( DokMp IV p. 9, a. 1235 ; ArPrawn X p. 285, a. 1409) , palatini (Cracoviensis: StPPP VIII p. 7, a. 1376) et camerarii ( DokMp I p. 314, a. 1403) .
2. iudicii iuris Teutonici
a. hereditarius et abs. : wójt miejski, urząd związany z dochodami, przysługujący zwykle zasadźcy miasta i jego spadkobiercom; hereditarium munus (cum iuribus et proventibus annexis) ei attribui solitum, qui oppidum locaverat, eiusque heredibus, cf. ADVOCATUS supra I 280,40 sqq. et
KsgHenr p. 106 (a. 1309) : ego Iohannes subadvocatus domini Iohannis, i-is hereditarii.
LiegnUB p. 48 (a. 1324) : quicumque ex ... ciuibus ... negligenter censum suum non procuraret ... illum in bonis suis ... i-x hereditarius debet impignorare.
Ib. p. 135 (a. 1353) : si aliquis ... aliquem ... de nostris ciuibus ... inpetere vellet ... i-x hereditarius Legnicensis et non alter i-x esse debet.
Ita saepius. Simili sensu feudatus, cf. sqq., infeudatus , item ordinarius :
RFil XXV p. 143 (a. 1488) : i-x ordinarius «pan dzedziczny, woyt, lantwoyt».
b. civitatis et abs. : wójt jako urzędnik miejski sprawujący z ramienia księcia władzę sądowniczą wedle prawa niemieckiego; magistratus civilis qui principis auctoritate iudicia iuris Theutonici exercebat
DokSul p. 336 (a. 1296) : presentibus ... comite Mscysio i-e Syradiensi.
StPPP X p. 87 (saec. XV in.) : comes seu i-x ex libera nativitate progenitus et scabina sede dignus sub omagio ac prestito iuramento a rege iudicandi plenam susceperit facultatem.
KsgRWar I p. 263 (a. 1511) : i-x et scabini iurati civitatis nostre.
Ita saepius. Eodem sensu inferior ( KomKadł p. 475 ) , minoris potestatis ( SSrSil XVII p. 64, a. 1506) , medius ( StPPP VI p. 302, a. 1527).
c.
α. villanus (locatus in villa) sołtys; scultetus
KodMp II p. 227 (a. 1313) : Heydenricus plenam potestatem habeat tamquam i-x et scultetus legittimus causas maiores et minores in ipsa villa ... iudicandi.
NieznHer p. 15 (a. 1433) : coram iudicio exposuit, quod dum fuit i-x locatus in villa ... tunc quaedam ... kmethonissa ... sibi derogavit.
AKapSąd III p. 294 (a. 1508) : i-x vero villanus seu locatus ... recepta informacione a i-e terrestri generali ... decrevit.
N.
episcopi sołtys wsi należącej do dóbr biskupich; scultetus villae ad episcopum pertinentis
ArSang II p. 5 (a. 1295) : episcopus per suos i-es aut sculthetos sine nostro assessore, qui alio nomine «lanthvoyth» ([Germ.) ]appellatur, habeat iudicare.
β. substitutus podwójci; viceadvocatus
StPPP XI p. 226 (a. 1452) : in illo bannito iudicio ... scultetus requisivit substitutum i-em.
d. provincialis
α. wójt książęcy lub królewski, przewodniczący wielkim rokom; qui principis vel regis vice iudiciis magnis praeerat
KodMp II p. 100 (a. 1255) : incole ... per nos ... exempti a palatinorum et castellanorum et i-um prouincialium ... iudicijs ad nostram ... per litteras valeant presentiam prouocari.
LiegnUB p. 9 (a. 1280) : nullus i-x prouincialis in iudicio inpedire debet eosdem viros, sed tria iudicia quilibet i-x prouincialis noster annis singulis resideat, alia autem iudicia ad iurisdiccionem dictorum virorum pertineant.
DokMp I p. 173 (a. 1370) : iudicia ... magna, quae provinciales i-es ter in anno solent praesideri, scultetus sine nostro nun tio ad hoc deputato solus iudicare non audebit.
Ita vulgo. Cf. ADVOCATUS
β. supremus, supremi iuris (iudicii) sim.: sędzia sądu apelacyjnego, szczególnie sędzia sądu najwyższego prawa niemieckiego na zamku krakowskim (ustanowionego przez Kazimierza Wielkiego); praesidens iudicio superiori, praec. iudex iudici iuris supremi Magdeburgensis in castro Cracoviensi (a Casimiro rege constituti), cf. ADVOCATUS supra 1282,23 sqq. et
StPPP VIII p. 976 (a. 1400) : ego ... i-x iudicii supremi tibi mandamus ... ut etc.
Ib. IX p. 2 (a. 1407) : nos i-x et iurati supremi iuris.
ArPrawn X p. 242 (a. 1408) : Sandomirienses supremos i-es ... subiudices, advocatos castri supremi iuris et civitatis Cracovie ... iudicia secularia exercentes nomine regie maiestatis.
AKapSąd II p. 49 (a. 1419) : i-x Calisiensis supremus.
KodMp IV p. 209 (a. 1424) : cum ... i-e supremo iuris Lagoviensis.
Simili sensu maior, superior ( SchlUrk p. 273, a. 1188 ; CodSil(M) II p. 94, a. 1211 ; ArPrawn V p. 472, saec. XV ex.) .
e. scultetorum sędzia sądu leńskiego, wykonującego jurysdykcję nad wójtami i sołtysami; praesidens iudicio feodali scultetorum
ArPrawn X p. 246 (a. 1408) : nos Jachobus, i-x scultetorum in districtu Golesiensi unacum scabinis ibidem ... promittimus rata ... firmiter observare.
Cf. ADVOCATUS
f. iuratus sędzia przysięgły, tj. osoba zaprzysiężona, zasiadająca w sądach prawa niemieckiego; vir iuratus, qui iudiciis iuris Theutonici interfuit
StPPP XI p. 194 (a. 1440) : veniens coram i-e iurato et duobus scabinis cognovit, quod etc.
Ib. p. 232 (a. 1455) : nos i-x iuratus una cum septem scabinis in nostro iudicio bannito suscepimus eandem litteram et consentimus in eandem.
Ita vulgo. Glossa Pol.
GLcerv p. 611 : iuratus i-x dicitur, qui iurauit «przysięgły sędzia».
C. respectu modi exercendi muneris a. ordinarius sędzia zwyczajny, aktualnie urzędujący; definit
MARTIN. OP. Marg. fol. h 4a : ordinarius i-x est, qui ab apostolico vel imperatore legitimam potestatem accipit.
Opp.
α. commissarius komisarz, pełnomocnik sędziego delegowany do rozpatrzenia jakiejś sprawy; cui causa cognoscenda a iudice commissa est, cf. supra II 668,18 sqq.
Simili sensu
datus, dandus ( KodMp I p. 308, a. 1361 ; DokMp VI p. 479, a. 1406 et vulgo), delegatus cf. , item deputatus ( AGZ XVII p. 57, a. 1471 et saepius), locatus
i. loco iudicis
( AGZ XVI p. 41, a. 1466 ; ib. XVII p. 48, a. 1471 et saepius).
β. remissarius vel subdelegatus któremu powierzono czyjeś pełnomocnictwo, zastępca komisarza; ad quem causa cognoscenda, alteri iam demandata remissa est
KodMp I p. 308 (a. 1361) : quoram colibet i-e ordinario, delegato vel subdelegato, dato vel dando.
KodUJ II p. 228 (a. 1463) : nos et praefatus noster subdelegatus seu remissarius i-x ... citatos non comparentes ... reputavimus ... contumaces.
Simili sensu
remissorialis ( ZabDziej III p. 486, a. 1497 : decernendo remissoriales literas in personas i-um remissorialium) , substitutus (a priori commissario: AGZ XIII p. 410, a. 1463). b. assessor przedstawiciel sądu, delegat; iudicii legatus, vicarius
Tom. XVI 1, p. 336 (a. 1534) : haec ... agant ... cum iudicio caesareae camerae, quando et e vestri medio sunt eius i-es assessores, ut istud bannum ... revocetur.
D. singularia a. forensis targowy; qui in foro iudiciam exercebat, iudex nundinarum
KodMp I p. 37 (a. 1250) : absoluimus ... homines eorum ... a iudicio castellanorum et omnium i-um forensium.
b. fluvii sędzia wodny, który rozpatrywał wszelkie sprawy związane z żeglugą; qui omnes causas (etiam criminales) ad navigandum pertinentes iudicabat
StPPP II p. 350 (a. 1430) : remisit Quarthnik j-x fluuij Jacobum apotekarium ... pro struge ... lignorum.
Ad rem cf. Bardach, Historia państwa i prawa I p. 478. c. Iudaeorum sędzia żydowski; qui causas inter Iudaeos iudicabat ( KodUJ I p. 186, a. 1436 ; ZabDziej II p. 410, a. 1487 et vulgo) simili sensu iuris Iudaeorum: AGZ XVII p. 459, a. 1501) .
Additur
legalis ( IurMas III p. 21, a. 1527). d. mendicorum seu pauperum ( KodKrak p. 766, a. 1547) .
Constr.
a. abs. b. sq. gen. c. sq. de :
DokSul p. 317 (a. 1217) : i-x de Rospiria.
KsgŁawKr p. 125 (a. 1375) : Johannes i-x de Kylian.
StPPP VII p. 36 (a. 1381) : i-is de Scarbimiria.
Ita vulgo. d. sq. in c. abl.
CodSil(M) III p. 112 (a. 1225) : iudicium capitis ... i-i nostro in Bela exequendum committimus.
Ita saepius.
II. sensu latiore
1. compromissarius sędzia polubowny, pośrednik ugody; litem reconciliationis modo dirimens, arbiter.
Simili sensu
amicabilis ( DokLub p. 195, a. 1413 : velut amicabiles i-es et compositores) , arbitrarius (cf. , 20 sqq.). Huc quoque pertinet officii implorationis:
DokLub p. 342 (a. 1472) : i-is officii implorationis privilegiis ac iuribus universis omnibusque ... accionibus iuris canonici et civilis ... expresse renunciaverunt.
2. tzw. prawidlnik, człowiek godny zaufania, pełniący z polecenia sądu określoną funkcję w danej sprawie (odbiór przysięgi, zeznań świadków, do konanie wizji); vir bonus, cui vulgo fides habebatur, cui iudices in causis diiudicandis certa quaedam negotia peragenda (ut ius iurandum accipiendum, testimonia audienda sim.) delegabant
PP VI p. 3 (a. 1429) : Hector ... tamquam i-x wlgariter «prawydnik» circa testes infrascriptos, qui iurauerunt, affuit.
Ib. p. 15 (a. 1429) : Nicolaus ... diffamatus per infrascriptos testes se expurgauit ... et Petrassius ... tamquam i-x wlgariter «prawydnik» ... affuit circa testes predictos.
Ib. p. 60 (a. 1431) : i-x ... testium wlgariter «prawidnik».
3. maleficiorum justycjariusz, tzw. oprawca, urzędnik, który ścigał przestępstwa, zagrażające spokojowi publicznemu i przeprowadzał śledztwo; magistratus, qui pacis turbatores publice persequebatur causamque in iudicio cognoscebat
StPPP I p. 51 (saec. XIV med.med) : si quis j-x, palatinus, castellanus aut ipsorum officiales vel malificiorum j-x, qui «oprawca» dicitur ... aliquem ... inpignoraverint (cf. ArPrawn IV p. 359).
Cf. IUSTITIARIUS.
4. mercipoti świadek kupna-sprzedaży biorący udział w litkupie, niekiedy też pośredniczący przy tymże kupnie-sprzedaży, litkupnik; testis emptionis-venditionis, qui emptioni combibendo factae interfuit, interdum cocio
StPPP II p. 252 (a. 1420) : Stanislaus ... emendauit se jure et per testes, per j-es mercipoti qui jurauerunt, quod equum ... emerat.
Ad rem cf. Bardach, Historia państwa i prawa I p. 309.
III.
1. eccl. (de Deo vel Christo) districtus, cf. supra III 744,8 et saepius ; ;simili sensu extremus, cf. sq., item fortis, iustus ( NIC. POL. p. 70, v. 427 ; Lites II p. 436, a. 1409 ; PAUL. CR. p. 111, v. 233 ).
2. ten, kto coś ocenia, wydaje sąd o czymś, krytyk; qui alicuius rei arbitrium fert, arbiter, censor
CALLIM. Greg. p. 34,22 : exercitationum ... i-x accedebat episcopus.
GŁOG. Alex. II fol. q IIb : vt vtraque formose me i-e sunt venerande.
URSIN. p. 70, 35 : orationis breuitatem ... cum ipsi legum doctores tum maxime grammatici, auctorum publici i-es, demirantur.
Ita saepius.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)