- F.
- Th.
- Bl.
- S.
[comp. insperatior :
DŁUG. Hist. V
p. 151
:
bellum gravissimum et tanto
durius, quanto insperatius ...
subortum est.
]
niespodziewany, nieoczekiwany, nieprzewidziany;
non speratus, inexspectatus,
inopinatus, improvisus.
N.
α.
locut.
adv.
ex (de) insperato
nieoczekiwanie; praeter
spem, exspectationem
MPH II p. 115 (Herbord) : ecce de i-o cimba litori adlabitur.Cf. Th. VII 1,1949,27.
β.
fere pro
part.
perf.
BRUNO Qfr . p. 81 : cum maiorem tristiciam haberent, i-a salute uenit Deus.