- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- N.
AGZ XVIII p. 468 (a. 1504) : recepisti ab ipso ... arma ... et imponisti in currum.3. sg. ind. perf. act. impossuit infra 200,33 et3. sg. con. plp. act. impossuisset:
ArPrawn VIII p. 104 (a. 1409) : nobilis Stanislaus ... crimen rusticatus impossuisset.Cf. Th. VII 1,650,33. part. perf. impostus:
CRIC. p. 25, v. 111 : qui iuga victricis gestant imposta.Cf. Th. VII 1,650,36.]
I.
propr.
A.
sensu strictiore
c.
vi
prp. in
vigente
1.
umieszczać wewnątrz, wkładać, wstawiać,
wprawiać, wtykać;
inferre, indere
a. aliquid. In
imagine frenum
verecundiae ori (
CodVit
p. 743,
a. 1426).
N.
α.
wlewać;
infundere,
v.
gr. vinum vasi (
VITELO Persp.
p. 176
).
β.
wbijać;
infigere,
v.
gr. palum (-os) in terram (
SamlUB
p. 149,
a. 1388
;
KsgŁawKr
p. 234,
a. 1393)
, clavos (in
palis:
KodTyn
p. 284,
a. 1434).
γ.
pisces (ad) in piscinam
wpuszczać do stawu, zarybiać staw;
i. q. in stagnum immittere(
RachJag
p. 378,
a. 1408
; in stagno:
APozn II
p. 22,
a. 1472
;
Visit.
p. 386,
a. 1512
et saepius).
b.
aliquem
osadzić, umieścić gdzieś; collocare, ponere,
v.
gr.
collegio (
PommUrk I
p. 238, a.
1235)
sim.; praec.
carceribus, cippo, turri
sim.:
osadzić w więzieniu, zakuć w kajdany; in
carcerem includere, catenis
vincire (
AKapSąd II
p. 20, a.
1415
;
ib. III
p. 334, a.
1514
;
ArPrawn VI
p. 195,
a. 1554).
Simili sensu
ad (in) captivitatem (
ZabDziej III
p. 194,
a. 1492)
, catenam (
StPPP II
p. 520,
a. 1443)
, cippum (
AGZ XIV
p. 361,
a. 1453
; cf. impositio ad cippum:
ArHist III
p. 255,
a. 1415)
, truncum (
StPPP VIII
,
p. 88,
a. 1393
;
KsgRachKr II
p. 56, a.
1384)
, turrim (
APozn II
p. 268,
a. 1495)
sim.
2.
kłaść, stawiać na czymś, nakładać na coś, nasadzać, ładować; superponere, ingerere,
v.
gr.
sertum, infulam capiti (
PAUL. CR.
p. 43, v. 76
),
merces
(etiam
homines) in (ad) currum, vehiculum, equum
vel
scaphis et navigiis (
Dogiel IV
p. 247, a.
1526)
, caput ad (lanceam) hastam
(
CodVit
p. 1009, a.
1416
;
DŁUG. Hist. III
p. 489
)
sim. Glossa
Pol.
ŻupKr p. 537 : qui rumulum i-nit alias «nasipuie».
Praec.
α.
sigillum privilegio
opatrzyć pieczęcią; apponere, alligere
(
KodWp I
p. 113,
saec. XIII in.in)
β.
signum (-a) monetae
vel
super boves
opatrywać znakiem, znaczyć, cechować; imprimere vel nota inusta signare (
AGZ XV
p. 124,
a. 1471
;
ArPrawn VI
p. 196,
a. 1554).
In imagine de diffamationis nota (
DŁUG. Hist. IV
p. 349
).
γ.
eccl.
manum (ordinatoriam)
de ordinandis sacerdotibus et episcopis
AKapSąd III p. 266 (a. 1499) : haereticum manu ordinatoria sibi non i-ta missas celebrasse.
N.
extremam (summam) alicui rei
doprowadzić do końca, wykańczać;
finire.
Opp.
manus violentas in aliquid
zagrabić coś; vi
auferre, occupare
ZABOR. Tract. p. 66 : principes ... ad bellum exeuntes ... violentas in Christi patrimonium i-unt manus.
Constr.
ad
1—2: a. sq.
dat. b.
sq.
abl.
c. sq. ad
vel in c.
acc.
(rarius
c.
abl.
). d. sq. super c.
acc.
vel
abl.
B.
sensu latiore (evanida fere vi
prp.
in)
1.
aliquem
sprowadzić, dostawić kogoś do sądu, postawić przed sądem (jako winowajcę);
coram iudicio producere, adducere, in ius vocare (reum)
StPPP VIII p. 234 (a. 1457) : actor postulavit ... hospitem domus ... cum iure, ut eum posset i-re alias «ynbrengyn» (Germ. cf. ib. infra postulans super ipsum ius, ut eum posset i-re cum furticiniis.
2. aliquid
a.
kłaść, zakładać, układać, zastawiać;
ponere, collocare,
v.
gr.
canalia (
Concl.
p. 202, a.
1535
;
RachWaw
p. 435, a.
1565)
,
ferrum in campanam (
CracArt II
p. 557, a.
1540)
,
frumenta ad acervos
(
Visit.
p. 441, a.
1512) , fundamenta et primarium lapidem (ecclesiae:
CRIC.
in
Tom. XIV
p. 417
)
, gulgustra (in verticibus picinae:
KodKKr II
p. 444, a.
1419)
, tegulas (
ZabDziej II
p. 162, a.
1484)
sim.
N.
α.
fornacem comburendam
wypełnić piec cegłami w celu ich wypalenia;
i. q. lateribus ad coquendum paratis implere
KsgKaz p. 122 (a. 1379) : si dictus Peschko fornacem non i-ret conburendum, tunc ... Nicolaus est primus executor super lateres in horreo existentes.
β.
ignem
podłożyć ogień, podpalić;
supponere, subicere, accendere
Lites I p. 209, a. 1339 : testis vidit ignem i-tum per eos in dicta terra.
b.
pokryć; operire,
tegere
RachWaw p. 385 (a. 1548) : sociis ... tecta tegulis i-ntibus.Ib.
p. 434 (a. 1565) : muratoribus ... pavimentum tegulis i-ntibus.Glossa Pol.
RachWaw p. 376 (a. 1547) : qui altanam ... i-bant asseribus alias «pokładali».
c.
scriptis, litteris [vel] ad (in) acta,
librum
sim.:
zapisać, wpisać, zwł. do
akt; conscribere, praec. in commentarios iudicii
inscribere, inscribi mandare
PommUrk I p. 369 (a. 1248) : quorum fidelium nomina ... presenti scripto duximus i-nda.
Ib. III p. 89 (a. 1290 : ne, quod pie agitur, tollatur a memoria ... i-i litteris est consuetum.
ArHist X p. 174 (a. 1406) : de ... bonis ... racionem facere ... et ... conscribere et i-re ad registrum ... civitatis.
KodUJ II p. 10 (a. 1442) : sententia arbitralis ... ad acta nostra i-ta.Ita saepius. Cf. Th. VII 1,655,79.
II.
transl.
A. aliquem
1.
ustanawiać kimś, wyznaczać, wysuwać na jakieś stanowisko;
praeficere, designare, constituere sim.,
v.
gr. fideiussorem (alicui) pro aliquo (aliqua re), praec.
sq.
dupl.
acc.
N.
constr. sq.
ad :
AAlex
p. 244
(a. 1503)
:
dux ... decreverat ... suum natum ... ad magistratum Ordinis ... i-re.
2.
iur.
in possessionem alicuius rei
wprowadzić w posiadanie czegoś;
i. q. possessionem alicuius rei alicui dare
Tom. VIII
p. 95 (a.
1526)
:
eundem Ebrehardum
... in corporalem ... possessionem villarum ... prefate civitatis ... induci et i-i
volumus.
KodUJ IV
p. 163 (a.
1535)
:
praelatos et canonicos per nos ... institutos in et ad realem ... possessionem praelaturarum et canonicatuum ...
inducatis et i-atis.
N.
locut.
in cautionem fideiussoriam
ręczyć za kogoś;
pro aliquo spondere (
KsgGrWp I
p. 107,
a. 1391).
N. tamen
sensu diverso:
wziąć jako
rękojmię; pignus capere
AGZ XIX
p. 40 (a.
1479)
:
quem colonum importavit et ibi ipsum in caucaionem fideiussoriam i-uit alias
«obro/czyl» sibi ipsum appropriando
violenter (cf.
supra II 279,4 sqq.
).
B. aliquid alicui
1.
de rebus malis (vel molestis)
a.
crimen, culpam
przypisywać komuś coś, zarzucać, fałszywie oskarżać;
falsam criminationem intendere, obicere, criminari;
item
ausum evagationis et levitatem animi (
MARTIN. OP. Marg. fol. o 3a),
errores (
id. Chr.
p. 169
; item
stilum erroris
ib.
p. 151
)
, enormia (
SSrSil I
p. 306,
a. 1482)
, flagitium (
ChrPP
p. 498
)
, furticinium, furtum et spolium (
StPPP II
p. 127,
a. 1401
et saepius), incantationem (augurium,
maleficium:
AKapSąd III
p. 370,
a. 1477)
, infamiam (
CodVit
p. 194,
a. 1409
;
Lites II
p. 231,
a. 1412)
, periuria et
proditiones (
Dogiel IV
p. 145,
a. 1454)
, traditiones (
PommUrk I
p. 55, a.
1179)
, vituperium (
TPaw III
p. 234,
a. 1392
;
ib. VII
p. 317
,
a. 1423)
sim.
Occ.
in bonam partem aliquid boni (divinae dispensationi:
MARTIN. OP.
Serm.
p. 473
nlb.
).
N.
locut.
ad contumeliam (pro culpa)
poczytywać za obrazę (winę);
i. q. pro contumelia (culpa) habere, imputare
DŁUG. Hist.
III
p. 99
:
Boleslaus ... in omnes saevit et canonico et civi pro culpa i-ns, quod
etc.
Ib. V
p. 82
:
neque ... archiepiscopus ad contumeliam sibi
i-at, si locum
inferiorem tenere cogatur.
Indicatur
cui?
sq.
dat.
vel
ad (super
c.
acc.
)
ArHist
VIII
p. 350
(a. 1499)
:
qui temeritatem suam ad me vellent i-re etc.
AGZ XVIII
p. 444
(a. 1502)
:
i-isti super eum
calumniam, quod tibi faceret ... violenciam.
StPPP XII
p. 211
(a. 1538)
:
in his omnibus rebus, quas ad ipsum i-bat, iustificatus
est omnibus.
Indicatur quid?
sq.
acc.
vel
enunt.
c.
quod:
MARTIN. OP.
Serm.
p. 417
nlb.
:
qui
lupus
i-uit agno, quod turbaret ei aquam.
MPH II
p. 842
(saec. XIV med.med)
:
i-batur ... eidem
episcopo, quod ipso procurante fuisset facta
strages ... in
Lublin.
DŁUG. Op.
p. 21
:
i-ndo illi,
quod ex parte sortis tenuis ... ortus foret.
Ita saepius.
b.
nakładać, wymierzać, narzucać, obarczać;
i. q.
iniungere, infligere,
ingerere
α.
plagas, poenas
sim.; item
paenitentiam (
StSyn III
p. 7
;
AKap
Sąd III
p. 23,
a. 1466
;et saepius). Glossa
Pol.
RFil XXIV
p. 75
(a. 1416)
:
plagis i-tis abierunt «a sbiwsi gi
odesli go».
N.
locut.
aliquem in sententiam excommunicationis
obłożyć ekskomuniką;
i. q. excommunicare (
ZabDziej II
p. 504,
a.
1489).
β.
minas comminationes
rzucać pogróżki;
minari(
UrkBBr
p. 158,
a. 1285
;
JANKO
p. 740
;
AKapSąd III
p. 228,
a. 1429
;et vulgo).
γ.
necessitatem, vim
zmuszać kogoś do czegoś;
cogere.
Constr. sq. enunt. fin. c.
ut vel ne.
δ.
col
lectas et contributiones
(
KodMp IV
p. 59,
a. 1398
;
ib.
p. 506,
a. 1450
et saepius), exactiones
(in terra :
KodWp II
p. 58,
a. 1292
; super villas:
KodPol I
p. 293,
a. 1416
et saepius), onera (
CodEp III
p. 442,
a. 1497
;
ArHist X
p. 60,
a. 1534)
, servitia bellica (
RHist IX
p. 258,
a. 1456)
, solutionem seu taxationem (
DokKujMaz
p. 125,
a. 1298)
sim.
ε. condicionem, legem,
servitutem;
item definitivam sententiae (in
aliquo:
AGZ XII
p. 22,
a. 1437)
, dispositionem (
CodVit
p. 735,
a. 1426)
, iuramentum (
ArPrawn
II
p. 117,
saec. XIV med.med).
ζ.
iugum, onus;
item omisso
obi.
CALLIM. Hist.
p. 16,
12
:
licet ... intellegerim plus mihi i-i, quam quod aptissime ferrem.
c.
nakładać na kogoś obowiązek, polecać,
nakazywać;
mandare, praecipere.
Additur quasi abundanter
mandando
infra 39
.
N.
α.
sententiae
postanowić, uchwalić, orzec;
decernere
TPaw VII
p. 34
(a. 1418)
:
domini pro omnibus rebus et causis sentencie i-erunt ita, quod
nullus alterum
... debet incomodare.
β.
sibi
zobowiązać się;
se
obligare
ARect I
p. 521
(a. 1514)
:
partes reconciliacionem mutuam ... sibi fecerunt
et, quod neutra
parcium se peramplius de triumpho uel malicia iactitet, i-erunt.
Indicatur
obi.
sq.
inf.
NIC. BŁ.
Serm. I
p. 107
:
medicus i-it infirmo abstinere a cibo.
ZabDziej II
p. 422
(a. 1487)
:
cui dominus super contractu de cetero fiendo abstinendum fore
i-uit.
Ita saepius.
sq.
enunt.
c.
quod :
CodVit
p. 333
(a. 1415)
:
ambasiatores ... transmisimus i-ndo ipsis, quod eosdem ...
informarent
etc.
sq.
enunt.
obi.
c.
quatenus (ut)
ArHist XII
p. 281
(saec. XIV)
:
omnibus ... i-ns, quatinus eandem reverenciam ...
priori debitam
inpendatis.
Ib.
p. 299
(a. 1371)
:
tenore presencium vobis i-o, quatinus fratrem Martinum ... de carcere
absolvatis.
CorpJP III
p. 53
(a. 1507)
:
omnibus ... strictissime mandando i-at, ut etc.
Ita saepius.
Praec. iur. t.
t.
perpetuum silentium alicui
(super aliqua
re)
zobowiązywać (o sądzie) w
wyroku
końcowym przegrywającego do wieczystego milczenia dla uniknięcia
ponownego wszczynania sprawy już osądzonej;
alicui interdicere, ne ius
suum denuo
vindicet, adversarium in ius vocet
KodPol I
p. 59
(a. 1251)
:
Misliborius ... de prafata hereditate una cum posteris
abjudicatus est, perpetuo ipsis super eiusmodi
actione silencio i-to.
Ib. II
p. 13
(a. 1286)
:
palatino sentenciam proferente, ita videlicet quod...
episcopo dictam villam adiudicavit, parti adverse silencium
perpetuum
i-ndo.
Ita vulgo usque ad
saec.
XVI. Glossa
Pol.
GLb
p. 95
:
silentium i-re «zawrzeć
vsta».
Occurrit etiam extra textus
iur.
sensu solito.
Constr.
a.
sq.
ab :
AKapSąd
III
p. 9
(a. 1452)
:
petens sibi silendum i-i ab ulteriori impedimento.
b.
sq.
contra :
StPPP VIII
p. 310
(a. 1389)
:
Sbigneus ... citauerat reictam ... cui silencium
contra ipsam i-uimus pro debito.
c.
sq.
in
c.
abl.
KsgŁawKr
p. 165
(a. 1391)
:
ipsi ... Woytkoni in ... arrestacione silencium perpetuum
i-ndo.
d.
sq.
inter:
TPaw IV
p. 568
(a. 1393)
:
inter ipsos perpetuum silencium i-imus sub vadio
quadraginta marcarum.
Ib. VII
p. 34
(a. 1418)
:
pro ceteris domini omnibus i-erunt inter ipsos
perpetuum silencium.
e.
sq.
pro :
KodMp IV
p. 100
(a. 1405)
:
Nicolao ... perpetuum silencium i-ntes pro eadem
villa.
f.
sq.
super
c.
abl.
ut supra vel
c.
acc.
DokMp IV
p. 60
(a. 1336)
:
ipsis ... super inpeticionem eiusdem ville perpetuum
silencium i-ntes.
d.
sprowadzać, powodować; afferre, inferre
KodLit
p. 161
(a. 1413)
:
alijs calamitatibus, quas nobis i-unt ... nos moueri.
CodEp III
p. 42
(a. 1450)
:
mutilacio ... irregularitatem i-it mutilanti.
e.
(sq. solo dat. ) podejść,
oszukać, zwieść; deludere, decipere, fallere (saec.
XVI).
2.
de rebus bonis vel mediis
a.
dać, nadać, udzielić komuś czegoś, obdarzyć czymś;
alicui tribuere, praebere, praestare, dare,
indere sim. (fere sine vi necessitatis),
v.
gr. libertatem; item
absolutionem (
KH XV
p. 463,
a. 1420)
, consolationem (
NIC. BŁ. Serm.
I
p. 274
)
, constitutiones et statuta (
ArPrawn IV
p. 221,
saec. XIV med.med)
, decus
(narrationi:
DŁUG. Op.
p. 5
)
, favorem (et operam:
Tom. XVI 2
,
p. 96, a.
1534)
, nobilitatem (
NIC. BŁ. Serm.
II
p. 117
)
, subsidium (
ConcPol X
p. 427,
a. 1446
) sim.
Praec.
α. nomen
(personis vel rebus).
N.
constr.
a. sq.
nom.
pro
acc.
b. sq. ab.
N.
part. praes. loco subst.
imponens,,
-ntis
m.
ten, kto nadaje imiona, nazwy; vocabulorum impositor (cf.
s.
v. )
GŁOG. Don. fol. B IVa
:
grammatica ... positiua ... est eorum, que a voluntate
primi impositoris dependent; impositio enim vocabulorum
est ad
placitum et voluntatem primi i-ntis.
β.
exitum, finem, modum
sim.:
zakończyć, wykończyć, położyć kres czemuś;
aliquid perficere, ad finem perducere, alicui rei
finem facere.
Eodem sensu
extremum actum (fabulae:
Tom. V
p. 253,
a.
1520)
, colophonem (
supra II 615,16
sqq.),
effectum (meliorem:
AGZ XI
p. 475,
a. 1462)
, terminum (metam termini:
GALL
p. 38,
11
;
FormJ
p. 8
).
;
N.
locut.
αα.
robur firmitatis litteris
i.q. ratum habere,
confirmare (
PommUrk IV
p. 151,
a. 1304
;
ib. V
p. 89,
a. 1313
; perpetuum:
AUnii
p. 68,
a. 1413
et saepius).
ββ.
supremam operam
dokładać starań, starać się;
operam dare, studere
DECIUS
p. 100
:
quamque nationem ...
ut ... famam gloriamque augeret, supremam
i-isse
operam.
γγ.
plenitudinem iustitiae
wymierzyć sprawiedliwość; ius reddere
AGZ XIX
p. 561
(a. 1496)
:
granicies ... limitetis ... iusticie ...
plenitudinem
partibus i-ndo.
δδ.
legem qualemlibet suis rebus
rozporządzać dowolnie, dysponować;
ad arbitrium administrare
AGZ III
p. 36
(a. 1366)
:
cum sit licitum
cuilibet et facultas rebus suis legem i-re qualemlibet.
b.
dodać, dołączyć, załączyć; addere, adiungere, adhibere,
v.
gr.
memoriam pro anima (
KodUJ II
p. 141,
a. 1454)
sim.
Occ.
refl.
ad aliquid
włączać się w coś, brać w czymś udział; se
immittere, interponere,
participem fieri
KsgPrzem I
p. 283
(a. 1441)
:
Nicolaus ... impulsauit iuridice Katerinam ... ob debitum sui ... viri,
insuper boni homines ad
hoc se i-erunt et sic conposuerunt, quod etc.
Simili sensu intrans.
AGZ XI
p. 251
(a. 1444)
:
si non concordabunt, tunc ... Chabri fuit nuncius ex parte domini
Iohannis et dominus
Leonardus ... i-uit alias «wloszyl sze
w to/ rzecz» ex parte domini castellani.
c.
pecuniam (pro, super aliqua re)
łożyć, dawać jako wkład, wpłacać, obracać, przeznaczać na
coś;
impendere, simul ponere,
conferre, convertere.
N.
constr. sq.
apud :
CracArt I
p. 43
(a. 1407)
:
Judei ... i-erunt
apud dominos consules 3 marcas ... pro predictis 31/2 marcis.
Praec. iur.
t.t.
α.
scabinale (ius) super aliquid
składać opłatę na rzecz sądu, tzw.
pamiętne (o osobie, która proces wygrała); pecuniam iudicio memoriae causa solvere (de eo, qui causam obtinuit)
ZabDziej I
p. 118
(a. 1490)
:
molendinator ... inpossuit ius scabinale.
StPPP XII
p. 211
(a. 1538)
:
in his omnibus rebus ... Matthaeus iustificatus est
omnibus ... pars
vero adversa ... succubuit generoso domino ... tres marcas culpe,
super quod Matheus scabinale i-uit.
Simili sensu
suo grosso
groszem dla pamięci obkładać,
tj. wpisać do ksiąg
StPPP
XII
p. 352
(a. 1430)
:
Iacobus et Anna ... acceperunt totalem solucionem ... et
ipse Stanislaus ... suo grosso i-uit sive induxit ad acta.
Ita saepius.
β.
pecuniam
ulokować, ubezpieczyć wierzytelność na majątku
nieruchomym; bonis
immobilibus tutam
facere
StPPP II
p. 352
(a. 1430)
:
Elizabeth
... recipiens pecunias ... super hereditate alicubi i-re debebit.
AGZ I
p. 29
(a. 1462)
:
Catharina ...
recepit mille marcas de bonis mariti sui prioris et easdem importat
et i-uit in et
super bona sua paternalia.
StPPP II
p. 707
(a. 1465)
:
domina Margaretha ... dictam summam in certa bona hereditaria
i-re debet.
Ita saepius
ib.
d.
naznaczyć, wyznaczyć, ustalić; constituere, designare,
v.
gr.
pretium;
item
circuitionem villae
(
KodMaz(K)
p. 182,
a. 1216—17
), forum annuale (
AGZ IX
p. 83, a.
1461
;
CapSl
p. 5,
a. 1504)
, iudicium (
ZabDziej IV 1 ,
p. 49, a.
1551
;
iudicandi modum :
ArPrawn IV
p. 538,
a. 1423)
,
normam (
StPPP III
p. 9
) , taxam (proventuum:
KodUJ IV
p. 133,
a. 1534)
; praec.
iur.
vadium (vadimonium, poenam
vallatam) inter aliquos (
TPaw III
p. 355,
a. 1396
;
AGZ XVII
p. 242,
a. 1487
;
ARect I
p. 489,
a. 1508
et saepius; sed etiam
sq.
in (super) c.
acc.
CorpJP IV
p. 53,
a. 1523
;
ArPrawn I
p. 269,
a. 1553).
N.
aliquid in vadio
dać w zastaw;
i. q. pignus dare
ARect I
p. 271
(a. 1489)
:
decem florenos ... restituere ... sub amissione octo librorum sibi
i-torum in vadio.
N.
constr. sq. dupl. acc.
ZabDziej IV 1
,
p. 41
(a. 1550)
:
terminum hinc discedendi feriam quintam proxime venturam ...
i-erunt.
N.
pass.
być wartym, ocenianym; aestimari,
valere
Tom. V
p. 391
(a. 1521)
:
que
gemma i-i solebat XXIV milibus et inde ... pluris valere potest.
Ib. infra
gemma istic commodius vel vendi vel i-i potest,
ubi major est
gemmarum estimatio.
e.
verba
sim.:
mówić, wypowiadać, przemawiać;
i. q. dicere, perorare
*CodVit
p. 979
(a. 1409)
:
nuncios suos ad
magistrum destinavit ad inquirendum ... utrum pacis unionem ... non vellet
diucius servare,
quia ... commendator talia verba sibi i-uit.
KsgSądWar
p. 26 (a.
1449)
:
iste ... i-uit
in os suum dicens etc.
N.
explicationem
GŁOG. Alex. I 2, fol. Ii IVb:
condonari significat orare siue i-re, quod etiam dicitur
perorare.
Praec.
α.
eccl.
collectam, orationem
odmawiać, recytować; dicere, legre, recitare
KodWp III
p. 19
(a. 1352)
:
oracione in quibuslibet horis pro salute
nostra ...
i-ta speciali.
Ib.
p. 161
(a. 1360)
:
pro anima
sua collectas in missis ... i-re sit obligatus.
β.
wymieniać, wyliczać; nominare, enumerare, commemorare
KodWp II
p. 456
(a. 1334)
:
inclusis eciam ... ducibus ... i-tis nominatim iam dictis
treugis et
expressis.
f.
singularia
α.
damna aliqua re
wyrównać, wynagrodzić, zwrócić; reponere, rependere
KsgMaz II
p. 27
(a. 1424)
:
si dampnum fecit in ... siligine, tunc eodem frumento dampna eciam
i-at.
β.
sacra
sprawować ofiarę; celebrare
CRIC.
p. 119,
v. 16
:
sic congeris aurum
et sacra i-is sic, scelerate, bona.
γ.
ad aliquid
odnosić do czegoś, rozciągać na coś; ad aliquid extendere
ArPrawn IV
p. 303
(saec. XIV med.)
:
furtum esse declaramus, id ipsum ad receptionem feni i-ntes
extendentes.
δ.
pass.
in aliqua re
polegać na czymś, zasadzać się, opierać; aliqua re (in)niti, in aliqua re positum
esse
GŁOG. Don. fol. M 7a
:
res verbi i-ta est in indicatiuo, sicut ... res nominis i-ta est
in nominatiuo.