- F.
- Th.
- S.
- B.
- N.
I.
propr.
sklepienie łukowe; arcus, quo onus aliquod sustentatur
a.
jako element budynku, zwł.
kościoła; in aedificio (praec. ecclesiae).
Additur
testudinatus (
CracArt III
p. 109, a.
1551),
item arcuum et fenestrarum (
SSrSil XVII
p. 50, a.
1506).
b.
ł
uk mostu; arcus pontis (saec. XV).
c.
łuk tryumfalny; structura
arcuata, quae in honorem triumphatoris erigitur.
II.
meton.
1.
pomieszczenie kryte sklepieniem łukowym;
aedificium fornicatum.
2.
dom publiczny,
lupanar; meretricia domus (saec.
XVI).
3.
c
onfunditur c. voce
fornacis
piec
RachDw III p. 13 (a. 1549) : fabro a refectione cratis magnae ferree ad f-em in stuba thezauri.