General
Full Entry
More

FORNICATIO

Grammar
  • Formsfornicatio, fornicacio
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -onis
  • Part of Speechnoun
  • Genderfeminine
Meaning Outline
  • I. propr. adulterium, stuprum.
  • II. perfidia in Deum, idololatria, haeresis.

Pełne hasło

FORNICATIO s. FORNICACIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • B.
  • N.
I. propr. cudzołóstwo, nierząd; adulterium, stuprum.
Syn. et iuxta posita
adulterium ( HistTart p. 99 ; MATTH. Prax. p. 155 ;et saepius; item stuprum ib. ), concubinatus ( ArHist X p. 256, a. 1571) , opus illicitum ( VKyng p. 714 ) , peccatum ( StSyn IV p. 111 ) , scandalum ( ArHist X p. 256, a. 1571).
Dicitur
carnalis ( NIC. BŁ. Tract. fol. g IVb) , simplex ( AKapSąd II p. 175, a. 1450) , publica ( StPPP VII p. 532, a. 1492).
Constr.
a. abs. b. sq. cum :
AKapSąd III p. 369 (a. 1476) : Anne,· que ... f-em cum diversis personis commisit.
Ib. p. 371 (a. 1480) : super f-e ... cum ... Katherina.
II. niewierność wobec Boga, bałwochwalstwo, herezja; perfidia in Deum, idololatria, haeresis.
Dicitur
spiritualis ( MARTIN. OP. Marg. fol. f 6a) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)