- F.
- Th.
- S.
- A.
I.
intrans. bronić się,
stawiać opór walczyć;
se defendere, pugnare (saec. XV- XVI).
II.
trans.
1.
bronić, stawać w obronie, osłaniać; defendere, tueri,
praec.
aliquem, sed etiam iustitiam (et
alicuius decus et v.
gr. dignitatem:
Tom. IX
p. 192,
a. 1527)
, fidem (
JAC. PAR. Serm.
fol. 31a
et saepius).
Constr.
a.
sq.
abl.
b.
sq.
in
c.
abl.
StSyn VI p. 16 (a. 1407) : ecclesiam in omnibus suis ... iuribus ... privilegiis ... p-re.
CIOŁ. Lyr. p. 157 : Virgo ... p-a nos in acie.
2.
zwalczać, pokonywać, zwyciężać;
debellare, superare,
devincere
Tom. II p. 47 (a. 1512) : in Podoliam misisse ... vires ... ad p-ndam vim et impressionem hostilem.
ArHist X p. 236 (a. 1557) : viros doctissimos ... qui ad p-ndas hereses et convincendos hereticos semper essent instructi.