- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- K.
I.
phil.
1.
pozostający w
proporcji, współmierny; qui proportione
constat, invicem adaequatus,
commensurabilis
THOM. Med. p. 387 : mensura vite naturalis est secundum mensuram humiditatis radicalis in quolibet individuo p-e proporcione duplici.
MatFil VII(XVIII) p. 101 (a. 1444) : divisibile et indivisibile in infinitum distant, et sic non sunt p-a.
ib. p. 102 (a. 1444) : motor et mobile sunt p-a, non quo ad essentiam sed quo ad motum.
GŁOG. Anal. fol. HHh Va : omnis causa debet esse adequata suo effectui, sed primum efficiens nulli est p-um.
Id. Porph. fol. d IIb : potencia et obiectum debent esse p-a.Ita saepius.
N.
mus.
tactus
explicatur
MONET. fol. E IIb : tactus... p-us fit, quum figure dissimili quantitate proferuntur, vt in proportionibus committitur, videlicet cum in multiplici genere due, tres aut quatuor notule contra vnam modulantur.
2.
odpowiedni, dostosowany, stosowny; aequalis,
congruens, aptus
VITELO Persp.(U) II p. 239 : lumen non impeditum per totum sibi p-um medium in instanti necessarium est deferri.
THOM. Med. p. 131 : appetitus ... quando est ordinatus et p-us digestive virtuti in stomacho et animalis non dominatur naturali, sed pocius ei conveniens invenitur.Ita saepius.
Syn.
congruus (
StPPP III
p. 4
)
, debitus (
GŁOG. Alex. II fol. a VIa
;
WROCŁ. Epit. fol. O
IVa).
;
Additur
convenienter (
THOM. Med.
p. 307
)
, naturaliter (
STOB. Parv. fol. D IVb).
N.
aequaliter
zrównany;
aequatus
Tom. VIII p. 87 (a. 1526) : Prussie moneta ... sit ... in grano, valore et estimatione Polonice ... equaliter p-a, ut grossus Pruthenicus Polonicum equet. [Opp. (ad 1-2) ]improportionatus (MatFil I(XII) p. 79, a. 1443 ; HESSE Matth. VII p. 141 ) .
Constr.
ad 1-2:
a.
sq.
dat.
,
cf.
et 4 et saepius.
b.
sq.
abl.
,
cf.
c.
sq.
ad:
THOM. Med. p. 307 : complexiones et spermata non sunt p-a convenienter ad conceptum et generacionem.
GŁOG. Phys. fol. B IVb : tale caput ad corpus eius p-um fuit.d. sq. in c. abl. , cf. supra II. e. sq. quoad, cf.
II.
bene
et
abs.
proporcjonalny, równomierny, kształtny, foremny;
proportionali forma praeditus, formosus
MARTIN. OP. Serm. p. 110 nlb. : quanto complexio est magis bene p-a, tanto fortior est pugna in dissolutione et angustia maior.SCARB. in
SermHedv p. 20 : Deus ... fecit hominem ... optime p-um et complexionatum.
StMed XIX/2 p. 142 (a. 1444) : anima ... est apta informare ... corpus sibi p-um et dispositum.Ita saepius.
Iuxta posita
gracilis, venustus (
DŁUG.
Hist. III p. 458 = VI
p. 152
ed.nov.)
, optime dispositus corpore et membris (
ib. V
p. 221
).
Etiam de rebus
VITELO Opt. p. 185 : fit pulchritudo in uisu, ut colores scintillantes et pictura similiter p-i sunt pulchriores coloribus et picturis carentibus ordinatione consimili et similiter est in uultu humano.
DŁUG. Hist. II p. 283 (= IV p. 31 ed.nov.) : regionem illam ... planitiem p-am et in omnes partes aequaliter porrectam habentem.