- F.
- Th.
- S.
- Dc.
I.
propr.
1.
(vitis)
rozkrzewianie, rozsadzanie; actus
propagandi.
2.
(hominum)
a.
rozmnażanie się, rozradzanie się; generatio, procreatio.
b.
pochodzenie, ród;
origo, stirps
KADŁUB.(Pl) p. 86 : minus legitima p-o huic minime obesse potuit.
VHedv p. 511 : Hedvigis ... nobilis ... erat secundum corporee p-is originem.
RHer III p. 31 (a. 1446) : et erat nobilis ... suae p-is et clenodii.Ita saepius. Glossa Pol.
RFil XXIII p. 305 (a. 1444) : in p-e «w pokoleniv».
II.
transl.
1.
rozpowszechnianie, rozkrzewianie, rozszerzanie, powiększanie; divulgatio, dilatatio, amplificatio, incrementum
,
v.
gr. confraternitatis (syn.
fructus:
DokKKr II
p. 48, a.
1420)
, fidei (
CodEp I
p. 451, a.
1444
et saepius; catholicae et cultus:
KodMp IV
p. 344, a.
1440
; et commendatio:
ArHist IX
p. 246, a.
1561)
, libertatis (ecclesiasticae:
ArPrawn V
p. 79, a.
1433)
, rei publicae (
KodKKr I
p. 122, a.
1286)
; item in fide catholica (
CodEp I 1,
p. 113, a.
1439).
2.
singulare: dodatek;
additamentum
PommUrk II p. 323 (a. 1276) : terminos ... duximus renouandos ... hac tamen addita p-e, ut quicquid infra iam dictos terminos continetur ... attribuimus cenobio memorato.