Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PRAECEPTORIUS

Gramatyka
  • Formypraeceptorius, preceptorius,
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • qui praeceptum, mandatum continet

Pełne hasło

PRAECEPTORIUS s. PRECEPTORIUS, -a, -um
  • F.
  • Th. (rec.),
  • H.
  • N.
  • K.
  • O.
zawierający polecenie, rozkaz; qui praeceptum, mandatum continet
NIC. BŁ. Serm. II p. 357 : auctoritas praelatorum terribilis et p-a.
MatFil I (XII) p. 147 (a. 1420) : illius scienciae, quae per divinam revelationem traditur, modus procedendi est p-us, ut in Lege et Evangelio.
StPPP X p. 6 : species petitionis suntplures: quedam est p-a, ut ‘precipiendo mandamus’.
Ita saepius, dicitur etiam de litteris ( MATTH. Prax. p. 78 et saepius; item de scriptis; SSrSil VIII p. 163, a. 1463) , sententia ( HESSE Matth. III p. 176 ) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)