- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- H.
- N.
- K.
- O.
I.
zalecenie, polecenie, nakaz, rozkaz, wskazówka;
praeceptio, mandatum, iussum, imperium.
Dicitur v. gr.
affirmativum
et
negativum (
JAC. PAR. RefEccl
p. 238
et saepius), caeremoniale (
HESSE Matth. VI
p. 181
et saepius), figurale (
AMedi III
p. 88, saec. XV
med.med)
, obligatorium (
WROCŁ. EpitConcl fol. z IVb).
Iunc
turae adverbiales
α. iuxta (per, secundum)
praeceptum (
VAdAnt
p.
4,4
;
ArHist XII 2,
p. 335, a.
1411
;;
HESSE Matth. III
p. 156
;
HumRef
p. 479,
a. 1553).
;
β. (de, ex) praecepto alicuius;
item sub praecepto (
Ztschr. V
p. 128, a.
1395
;
AKapSąd III
p. 237, a.
1480
et saepius).
γ.
ultra praeceptum
(
ZabDziej I
p. 51, a.
1445).
Occ.
geom.
twierdzenie;
theorema
COPERN. Rv p. 62 : per primum triangulorum planorum p-um AB gnomonis ad vmbram suam BC ratio dabitur et ipsa BC longitudine.
Constr.
a. abs. b. sq.
gen. c.
sq.
de.
II.
eccl.
Dei (Domini)
et
abs. przykazanie Boże
(zwł.
o dekalogu); mandatum (praec. decalogi).
Dicitur item
divinum (
AKapSąd II
p. 490, a.
1432
et saepius; opp.
humanum:
ib. III
p. 49, a.
1478
et saepius), divum (
NIC. POl.
p. 5, v. 173
)
, dominicum (
DŁUG. Hist. I
p. 1= I
p. 65
ed.nov.
et saepius), generale (
MARTIN. OP. Marg. fol. n 2a
:
decem generalia sunt p-a Dei,
quae decalogi dicuntur etc.), mortale (
HESSE Matth. VI
p. 141
)
, primae tabulae (
ib. V
p. 103
et saepius).
N. locut.
iacere in Dei praecepto
(e
Pol.
leżeć w bożej kaźnij
leżeć obłożnie chorym;
infirmum in lecto iacere
KsgGrWp I p. 294 (a. 1398) : Swanthomir non potest audire hos testes, quia jacet in Dei p-o.Cf. et V 2,23 sqq.