Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PASSUS-3

Gramatyka
  • Formypassus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -us
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I.
    • A.
      • 1. propr. gressus, gradus.
      • 2. (agendi) modus, ratio et via
        • α. + passu celeri, cito, dispari, longo
        • β. + pari passu (paripassu) paribus passibus aequis passibus pariter, pari modo
        • γ. + ex eo passu propterea, ideo
        • δ. + non (ad) passum pedis ne tantillum, ne minimam particulam
    • B.
      • 1. mensura longitudinis (quae per varias regiones variabat saepissimeque 5 pedes continebat)
      • 2. + montanus latrusprotensus mensura longitudinis, praec. in fodinis usurpari solita, quae etiam
  • II. transl.
    • 1. transitus, meatus, aditus, iter
      • a. + litterae passus syngraphus, litterae, quibus securitas peregrinantibus praestatur
      • b. + passus (et loca) loca quibus teloneum exigebatur
    • 2. scripti locus, fragmen
    • 3.
      • a. pars, fragmentum
      • b. linea, cingulus (in campo insignis diverso colore depictus)

Pełne hasło

3. PASSUS, -us m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • A.
  • H.
  • Ha.
  • N.
  • L.
[gen. pl. passorum:
KsgCzer p. 186 (a. 1418) : in longitudine centum passorum.
AGZ XIII p. 464 (a. 1465) : passorum ... omnium.
abl. pl. passis:
IurMas II p. 84 (a.1499) : cum ... navigiis, passis, pontibus, pontalibus, passubus.
cf. infra 155,21.]
I.
A.
1. propr. krok, stąpnięcie, chód; gressus, gradus. Glossae Pol.
RFil ΧΧIIΙ p. 279 (saec. XV med.) : mus per cellarium ... discedens gravi p-u ... «leniwim sczym» (ita ms. ).
ib. XLVII p. 371 (a. fere 1500) : a quolibet p-u, id est «stapyena».
N. in imagine
corporis et mentis :
HESSE Matth. III p. 160 : pergere ad ipsum non p-bus corporis, sed mentis.
Ib. p. 11 : debemus accedere ad Christum p-bus mentis.
2. meton. sposób (postępowania); (agendi) modus, ratio et via
KADŁUB. p. 230 : ad matrem adulescentum eiusdem ingenii p-bus recurrit.
NIC. BŁ. Serm. II p. 34 : illuminat Christus pugnantes ... sic illuminato malo p-u ... vitatur casus.
CIOŁ. Lib. II p. 76 : si ... hos neophytas lenioribus contigisset tractari p-bus.
Ita saepissime.
Iuncturae et locut. sollemniores ad 1-2:
α. passu celeri, cito, dispari, longo i.q. celeriter, dispariter, longe.
β. pari passu (paripassu) równo, jednakowo, na równi; pariter, pari modo
CodEp III p. 79 (a. 1455) : convencio et reconvencio pari p-u et eisdem terminis debuissent tractari.
APozn I p. 391 (a. 1465) : omnes ... pueri pari p-u ad solucionem tenebuntur.
Ita saepissime. Eodem sensu paribus passibus ( DŁUG. Op. p. 22 : ut ... paribus p-bus quae doceret ageret et quae ageret doceret ), aequis passibus (
Dogiel IV p. 301, a. 1538 : cives ... omnia nobilitatis onera et nobiles ... omnia civilia onera aequis p-bus ferant
).
γ. ex eo passu dlatego, z tego powodu; propterea, ideo
RHer III p. 107 (a. 1586) : decretum ... pars utraque ... non suscepit: actorea videlicet ex eo p-u, quia ... citata vero ideo, quia eqs.
δ. non (ad) passum pedis (ex Vlg. Act. 7, 5) ani trochę; ne tantillum, ne minimam particulam
KsgHenr p. 2 (a. 1222) : non habuit tunc temporis in hac terra... ad p-um pedis.
PommUrk V p. 55 (a. 1312) : hospicium ... non debemus ad dimidium pedis p-um ... ampliare.
SSrSil I p. 349 (a. 1469) : omnibus possessionibus suis in tantum spoliatus fuit, ut nec p-um pedis proprii haberet.
B.
1. krok jako jednostka miary długości (zmienna zależnie od okolicy, przeważnie równa 5 stopom); mensura longitudinis (quae per varias regiones variabat saepissimeque 5 pedes continebat). Glossae Pol. kraczaj ( GLt p. 22 ; RFil ΧΧIIΙ p. 279, saec. XV med.med ;et saepius), sążeń, sążenie ( KsgCzer p. 76, a. 1416 ; KodWp VIII p. 203, a. 1421 et saepius).
2. montanus et abs. ła(ch)tr, jednostka długości, stosowana zwłaszcza w górnictwie; mensura longitudinis, praec. in fodinis usurpari solita, quae etiam latrus et protensus (cf. s. v.v. ) vocabatur
RachWaw p. 247 (a. 1540) : fossori a labore fossae propter secretum ... continens in se p-us alias «lathrow» 5, a quolibet p-u per florenos 2.
RachDw I p.87 (a. 1561) : curavi fieri ... ferreas magnas catenas ... solvi p-um montanicum «lachtr» vocatum, qui Craccoviae ulnas 3 1/4 habet, quemlibet grossis 24; facit pro passubus seu lachtris 169 florenos.
MatGórn p. 288 (a. 1578) : in spatio 24 p-uum seu protensuum a puteis cuniculi ... mensurandorum.
Cf. ib. p. 295 .
II. transl.
1. przejście, przejazd, dostęp, droga; transitus, meatus, aditus, iter
Dogiel IV p. 112 (a. 1422) : inimicis ... p-um ... per terras suas permittere.
CodEp III p. 93 (a. 1456) : galee Thurcorum repulsse sunt... et sic p-us recuperatus est.
Ita saepius.
N. constr. sq. gen.
KsgŁawKr p. 244 (a. 1394) : domum ... retro circa p-um curie.
Praec.
a. litterae passus list żelazny, pismo zapewniające nietykalność osobistą osobom przejeżdżającym przez obce terytorium; syngraphus, litterae, quibus securitas peregrinantibus praestatur
Tom. IIΙ p. 171 (a. 1514) : litteras p-us salvique conductus ... pro transmigratione sui ... in regnum Polonie.
DANT. in
Tom. VIII p. 356 (a. 1526) : illos ... in literis commeatus seu p-us inscriptos.
Ita saepius.
b. passus (et loca) przejścia celne; loca quibus teloneum exigebatur
KodWp VI p. 220 (a. 1362) : quocienscumque cum sale ... per p-us et loca theloneorum vestrorum pertransierint.
DokMp VI p. 16 (a. 1386) : cum mercibus ... per p-us et loca, in quibus theloneum exigi consuetum est... transire.
Ita saepissime. Glossa Pol.
StPPP X p. 99 : theloneariis viarum «drog», p-uum «przechodow».
2. miejsce w tekście, ustęp; scripti locus, fragmen
WŁODK. Den. p. 198 : prout patet... in aliis multis p-bus.
NIC. BŁ. Serm. I p. 34 : istud deducit auctor per longum p-um.
HESSE Matth. IV p. 128 : hanc dubitationem solvit glossa super hunc p-um.
Ita saepissime.
Syn. et iuxta posita
articulus ( KodKrak I p. 290, a. 1493 et saepius), clausula ( ib. ), locus ( IurMas II p. 79, a. 1499 et saepius), punctum ( KodKrak I p. 290, a. 1493 et saepius).
3. singularia
a. część, odcinek; pars, fragmentum
DŁUG. Hist V p. 257 : per fluvium Wislam, qui in illo p-u Nogath vocatur.
IurMas III p. 120 (a. 1537) : p-us praefati pontis restaurare (cf. ib. p. 119).
b. kreska, pasek innego koloru (na tarczy herbowej); linea, cingulus (in campo insignis diverso colore depictus)
StPPP VII p. 605 (a. 1431) : de clenodio Nabri in clipeo tres p-us, alias «strichi», deferentes.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)