- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- B.
- L.
- N.
GOST. Th. fol. e IVb : procedant formae processione magis particulari et magis composita.
Cf.
infra 122,21.
particularior :
GOST.
in
MatFil XI
p. 27
:
particularior causa.
CALLIM.
in
Tom. I App. p. 11 (a. 1448) : quid esse particularius potest.Cf. Th. X 1, 512,65.]
I.
1.
częściowy; qui partis
est, portionalis, non integer
KodMp IV p. 65 (a. 1399) : de et super predicta parte ville ... totali vel p-i.Cf. Th. X 1, 513,26 sqq.
2.
dotyczący części, niepowszechny, ograniczony liczbowo lub terytorialnie;
qui ad partem pertinet (opp. generalis, totalis).
Glossae Pol.
RFil XXIV p. 48 (saec. XV med.med) : generalis p-is «pospoliti, ossobny».
Iuncturae notabiliores
capitulum (
KodWp III
p. 62, a.
1357
et saepius),
congregatio (
ŹrWaw I
p. 50, a.
1476)
, conventio (in qualibet
terra:
ArPrawn I
p. 157, a.
1444
; provinciae:
DLUG.
Hist. I p. 75 = I
p. 134
ed.nov.)
, conventus
(palatinatus:
RegPerc
p. 72, a.
1576)
, forum et nundinae (
CodEp III
p. 429, a.
1496)
, expeditio
bellica (opp. generalis:
KodWp VII
p. 462, a.
1411
et saepius), teloneum (
CorpJP III
p. 595, a.
1520
; opp. capitale
ib.
supra). Occ.
de homine capitaneus (opp. generalis:
KodTyn
p. 412,
a. 1457).
N.
α.
studium (opp.
generale)
szkoła (wyższa) nie będąca uniwersytetem;
schola superior (praeter
universitatem studiorum)
MATTH. Prax. p. 94 : studia generalia pereunt et p-ia.
CulmUB p. 556 (a. 1473) : fratres ... nobis ... supplicarunt, quatenus ipsis scholam sive studium p-e ... exercere admitteremus.
Simili sensu
schola :
Concl. p. 63 (a. 1491) : hospiciati studentes ... cogantur ad ... moram ... habendam in domibus universitatis vel scholis p-bus.
AKapSąd III p. 208 (a. 1524) : eum esse studentem alme universitatis Cracoviensis et successive p-ium scolarum.
Item
abs. loco subst.
particulare,,
-is
n.
SSrSil IX p. 176 (a. 1466) : una ... schola non valeret... filiis nostris; habemus octo hujusmodo p-ia et vix sufficiunt pro juvenibus ... et advenis.
Inde etiam
studens (
ACapOP
p. 51,
a. 1458
et saepius
ib.
;
opp. generalis
*ib.
p. 632,
a. 1500).
β.
iur.
termini
zwykłe posiedzenie sądu ziemskiego;
iudiciorum terrestrium sessio ordinaria
KsgZPozn p. 2 (a. 1400) : ad tercios p-es terminos, qui dicuntur «poroczky» Poznanienses continue se sequentes celebrandos.
RotKość p. 82 (a. 1401) : debet iurare ... in proximis terminis p-bus.
AGZ XIV p. 27 (a. 1441) : ad primos terminos p-es alias «do pyerwszych poroczkow» post festum Pasce.]Cf. ib. XVI p. 155 (a. 1480) et vulgo saec. XV. Distinguuntur parvi ( AGZ XIII p. 321, a. 1452) , magni ( HumRef p. 69, a. 1476 et saepius. Simili sensu iudicium (syn. minus: ZapSądWp I p. 141, a. 1403) .
II.
1.
poszczególny, oddzielny, jednostkowy; qui ad singulos
spectat, singularis, specialis,
v.
gr. infirmitas
(in singularibus hominibus:
JAC. PAR. Opln
p. 366
)
, bellum, conflictus (cum aliquo:
Lites I
p. 304, a.
1399).
N.
α.
theol.
iudicium animarum (opp.
universale:
MATTH. Serm. II
p. 45
;
NIC.
BŁ. Serm. I
p. 32
;
JAC. PAR. OpIn
p. 366
)
;.
β.
milit.
certamen, dimicatio
potyczka, drobne starcie niewielkich oddziałów lub poszczególnych
wojowników;
proelium parvum, concursatio, duellum
DŁUG. Hist I p. 271 (= II p. 30 ed.nov.) : milites ... non desinebant hostes p-bus certaminibus lacessere.
Ib. p. 414 (= II p. 180 ed.nov.) : Sethegus in aliquot p-bus dimicationibus de Moravia triumphaverat.
Ib. V p. 613 : p-ia fiebant inter obsidentes et obsessos certamina, quae «harcze» vocamus.
2.
phil. t.t. szczegółowy, jednostkowy,
indywidualny;
singularis, uni tantummodo
(rei) proprius.
Dicitur
agens (
ExPhys fol. h IVb)
, causa (
ib. fol h IVa)
, corpus (
WROCŁ. Epit.
fol. a IIb et saepius), finis (
STOB. Aret. fol. h Ia)
, forma (
JAC. PAR. RefEccl
p. 108
et saepius), inspectio (
BYSTRZ. AnalPr fol. h
IIa
;
;cf.
), iustitia, opp. legalis:
STOB. Aret. fol. f IIb
;
; universalis
ib. fol. f IIIa)
, locus (opp. generalis:
DOBCZ. fol. b IVb)
, materia (
GŁOG. Anim. fol. A IVa)
, motus (
WROCŁ. Epit. fol. e
VIb)
, natura (
ib. fol. b Ia
et saepius), quidditas (
VITELO Epist.
p. 2
).
Praec.
log.
conclusio
(
BYSTRZ. AnalPr fol. e IIa
et saepius), demonstratio (
id. AnalPost
fol. 1
VIIIa
et saepius), instantia
(
id. AnalPr fol. o IIa
et saepius), modus (
ib. fol. m IIb
et saepius), notitia (
id. AnalPost fol. i VIb)
,
problema (
id. Top. fol. o IIb
et saepius), signum
(opp.
universale
id. AnalPr fol. a IIa
et saepius),
propositio (opp.
universalis
ib. fol. a IIb
et saepissime; definitur
WROCŁ. Dial. fol. B Ib : propositio p-is est illa, in qua subicitur terminus communis signo p-i determinatus, ut: quidam homo currit
; cf. Th.X 1, 512,74 sqq. ; item enuntiatum : BYSTRZ. ParvLog fol. O IVb). Abs. loco subst. particulare,, -is n. to, co jednostkowe, wypadek szczegółowy
VITELO Opt. p. 152 : diligens investigator multa p-ia concludet.
JAC. PAR. Tract. fol. d VIIa : ad p-ia ergo descendo.
GŁOG. Anim. fol. B IIa : intellectus est universalium, sensus p-ium.Ita passim in textibus phil. Cf. Th. X 1, 513, 3 sqq.
N.
pl. sensu
praegnanti (in textu
med. ); indywidualne
uwarunkowania kuracji; certi cuiusdam aegri curandi condicio
THOM. Med. p. 394 : virtute stante et aliis p-bus convenientibus, fiat flebotomia mane et sero.
Ib. p. 410 : de colera rubea, cum qua plura p-ia conveniunt, ut complexio colerica, estivum tempus, iuventus et dieta precedens calida et sicca.
Ib. p. 418 : dieta tenuissima non sufficit ... nisi multa p-ia convenirent, scilicet quod esset regio calida valde et estas et paciens colerice complexionis.
3.
locut.
in particulari
w odniesieniu do jednostki, szczegółowo; per singula,
singulariter
JAC. PAR. Opln p. 197 : quidam tenetur scire magis distincte et in p-i.
Ib. p. 229 : licet ratio tempore passionum habeat scientiam in universali, non tamen in p-i.
GŁOG. Anal. fol. AA IVb : de demonstracione in communi acquiritur sciencia per demonstracionem in p-i accepta.
Opp.
in communi, in
universali(ut supra).
ΠI.
niezwykły, wyjątkowy, szczególny; insolitus, eximius,
singularis
DŁUG. Hist. II p. 210 (= III p. 232 ed.nov.) : aquis supra modum crescentibus et inflatis quidam p-is cathaclismus terris timebatur accidisse.
Tom. IV p. 186 (a. 1517) : scripta astrologi magis p-ia quam ullius prophete et alia multa commenta de industria esse instructa.
IV.
mus.
abs. loco subst.
particulare,,
-is n.?
partytura muzyczna; vocum musicalium designatio conscripta
ŹrWaw IV p. 78 (a. 1527) : occasione p-is figurativi cantus.Cf. PARTICULA II B 2.