Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MINISTER

Gramatyka
  • Formyminister
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -tri
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I.
    • 1. qui aliquid (ad mensam) ministrat
    • 2. famulus, servus.
    • 3. exsecutor, auctor
  • II.
    • 1. aulae principis magistratus, aulicus
    • 2. principis vel civitatis magistratus
    • 3. + iudicis primum iudicis administer, deinde magistratus iudicialis minor, praeco
  • III. eccl.
    • 1. sacerdos.
      • a. + ecclesiae, capellae sacerdos, qui officia ad Dei cultum pertinentia in certa quadam ecclesia vel capella perficit
      • b. + altaris i. q. altarista (cf. s. v. supra I 434,30 sqq.)
      • c. + verbi divini ambonae praedicator
      • d. + claustri monachus
      • e. inferioris ordinis clericus, qui sacerdoti in missa celebranda adest
      • f. + scholae clericus in parochiali schola pueros docens
    • 2.
      • a. + provincialis religiosorum provinciae praepositus
      • b. + generalis ordinis religiosorum praepositus supremus
  • IV. mus. accentus musici appellatio

Pełne hasło

MINISTER, -tri m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
  • L.
  • A.
  • H.
  • Ha.
  • N.
[gen. sg. ministris:
ZabDziej II p. 151 (a. 1484) : Iohannis ... ministris eclesie de ...Dolina.
abl. sg. ministri
ib. p. 238 (a. 1485) : presentibus ... Leonardo presbitero ... et Alberto ministri eclesie.]
I.
1. ten, kto podaje (do stołu); qui aliquid (ad mensam) ministrat , v. gr. cervisiae (in domo: AKapSąd II p. 551, a. 1445).
2. służący, sługa; famulus, servus. Glossa Pol.
GLb p. 64 : m-er «sluzebnyk».
N. etymologiam m. ae.
GŁOG. Alex. I fol. B VIIIa : m-er i. seruus, quasi minor iste in statu.
Constr.
a. sq. gen. , v. gr. balnei ( RachKról p. 167, a. 1478 et saepius ib. ), ecclesiae ( AKapSąd III p. 785, a. 1514, cf. tamen sensu diverso infra III 1 a).
N. locut.
crudelitatis kat; carnifex
GLb p. 7 : apparitores dicuntur ... m-i crudelitatis ad interficiendum malefactores.
b. sq. ad :
KomPolit p. 135 (saec. XV) : servus et m-er ad vitam.
Cf. Th. VIII 1003,79 sq. c. sq. adi. , v. gr. angelicus ( VAdAnt p. 44,3).
3. sprawca, wykonawca; exsecutor, auctor , v. gr. caedis ( Tom. I p. 22, a. 1508) , operis ( DŁUG. Op. p. 601 ) , salutis (de medico CRIC. in Tom. X p. 451, a. 1528) , vastitatis (syn. auctor: DŁUG. Hist. I p. 473= II p. 238 ed. nov.), voluntatis (alienae ib. V p. 337 ).
N. constr. sq.
ad (c. gerundivo)
CALLIM. Hist. p. 52,18 : ad omnia periculosa ... obeunda m-um se offerre.
II.
1. urzędnik dworski, dworzanin; aulae principis magistratus, aulicus
VAdAnt p. 36,7 : Uolpharius imperialis m-er et sibi dilectus cubicularius.
KodWp II p. 19 (a. 1289) : intuentes fidelia grataque obsequia dilecti et specialis m-i et servitoris nostri Petri ... Winiarczyk ... hereditates ipsius ... absolvimus ... a ... castri citacione.
DokMp I p. 27 (a. 1317) : meritis et servitiis ... fidelis nostri m-i Mstugionis heredis de Dambno.
2. urzędnik książęcy lub miejski; principis vel civitatis magistratus
KodMp II p. 190 (a. 1293) : hereditatem liberam ... ab omnibus iudicibus Polonicalibus, officialibus, m-is, ministerialibus ... et exactoribus.
AGZ III p. 98 (a. 1389) : omnes ... nobiles dominos ... advocatos... m-os, scultetos ... et generaliter omnes ... cuiuscumque preeminencie ... iudicia spiritualia et secularia gubernantes.
DokMp VII p. 55 (a. 1420) : prefate civitatis cives, incolas et m-os circa hanc nostram ... concessam graciam ... conservare.
CorpJP III p. 331 (a. 1515) : capitaneo et dispensatori cum reliquis officialibus et omnibus m-is eorum.
3. iudicis et abs. :woźny sądowy, pierwotnie pomocnik sędziego, później niższy urzędnik sądowy doręczający pozwy, odbywający wizje lokalne itp. ; primum iudicis administer, deinde magistratus iudicialis minor, praeco
KsgGrWp I p. 185 (a. 1393) : m-er judicis videlicet «vosni» ... cognovit, quod etc.
TPaw IV p. 657 (a. 1397) : Jasco ... comparuit terminum ... secundum recognicionem m-i ... dicti Barsi (cf. ib. supra preco Barsczi veniens ad iudicium).
Cf. MINISTERIALIS II B 1.
N. constr. sq.
in c . abl.
MATTH. Prax. p. 96 : quilibet ... talis ... est ... iudex et m-er in causa, in qua fert vel scit sententiam esse ferendam.
III. eccl.
1. kapłan, duchowny; sacerdos.
Additur
Dei ( GALL p. 122,17) , Christi ( KodMp I p. 33, a. 1246) , domus Dei ( ArPrawn V p. 479, saec. XV ex.) , dominicalis mensae ( VAdAnt p. 11,15) .
Praec.
a. ecclesiae, capellae sim.: kapłan pełniący obowiązki w określonym kościele lub kaplicy; sacerdos, qui officia ad Dei cultum pertinentia in certa quadam ecclesia vel capella perficit
GALL p. 160,8 : de custodibus ecclesie vel m-is ... liberaliter ordinavit Boleslaus dux.
KodWp I p. 63 (a. 1209) : ecclesie Beate Marie in Lubens et eius m-orum usibus villam ... attribui.
DokMp VII p. 315 (a. 1431) : capellanorum seu m-orum ... capellae, quos ad peragenda divina officia ... regina ... in ipsa capella duxerit deputandos.
KodUJ I p. 176 (a. 1433) : capella sancti Adalberti ... fundata pro presbytero seculari sive m-o.
Occ. loco formulae modestiae in litteris episcoporum obviae
KodMp II p. 21 (a. 1210) : ego ... Vincencius ... Cracouiensis ecclesie humilis m-er (cf. KodKKr I p. 13 a. 1213).
KodWp I p. 149 (a. fere 1234) : nos Fulco Gnesnensis ecclesie m-er humilis et Paulus Poznaniensis episcopus.
b. altaris altarzysta, kapłan pełniący obowiązki liturgiczne przy określonym ołtarzu; i. q. altarista (cf. s. v. supra I 434,30 sqq.)
KsgŁawKr p. 291 (a. 1395) : pro sacerdote m-o altaris.
KodMp IV p. 85 (a. 1403) : altari ipsiusque m-o, qui pro tempore fuerit, altariste ... domum cum area ... damus.
N.
primus :
LiegnUB p. 337 (a. 1424) : altaris secundi ministerii ... Johannes ... presbyter debet esse primus m-er.
c. verbi divini kaznodzieja; praedicator
KsgPszcz p. 19 (a. 1592) : Yacobus Malynski, verbi divini m-er in Brzescze.
Simili sensu ambonae :
APozn III p. 82 (a. 1504) : tutoribus ambone Almanicalis et eius m-i.
d. claustri zakonnik; monachus
KsgHenr p. 33 : dux Bolezlaus ... contulit huic claustro et eius m-is Iaurowicz vicum.
e. ministrant, niższy duchowny usługujący przy mszy św. ; inferioris ordinis clericus, qui sacerdoti in missa celebranda adest
StSyn III p. 18 : nullus nisi cum m-o missam dicat.
f. scholae kleryk uczący w szkole parafialnej; clericus in parochiali schola pueros docens
ŁASKI LibBen I p. 162 : ecclesie rector ... servat unum vicarium manualem et m-um seii rectorem scholae.
2. ordinis religiosorum
a. provincialis et abs. : prowincjał, przełożony prowincji zakonnej; religiosorum provinciae praepositus
*KodMaz(K) p. 366 (a. 1232) : dilectis filiis m-is et fratribus ordinis Praedicatorum in regno Bohemie constitutis.
HistTart p. 55 : reverendissimo patri ... m-o fratrum Minorum in Bohemia et Polonia degentium.
KodMp II p. 146 (a. 1280) : in manus venerabilis in Christo patris nostri fratris Nicolai m-i prouincialis ordinis Minorum.
b. generalis generał zakonu; ordinis religiosorum praepositus supremus
MARTIN. OP. Chr. p. 433 : Nicolaus papa ... prius dictus frater Hieronymus, de ordine Minorum fuit, quorum m-er fuerat generalis.
CodVit p. 1051 (a. 1424) : domino Angelo de Senis sacre theologie professori ac m-o generali et quibusvis ordinis fratrum Minorum m-is et prelatis.
IV. mus. nazwa akcentu muzycznego; accentus musici appellatio
LIBAN fol. G IIb : de musicis ... accentibus quidam dicuntur reges, qui scilicet sermonem distinguunt et ad rectam intelligentiam quoslibet sententiae versus ordinant; alii vero, qui regem praecedunt, m-i vocantur.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)