- F.
- Th.
- S.
ten, który jest na
początku; qui (in) initio
esi.
Abundat
NIC. BŁ. Serm. I p. 114 : Deus fons semper scaturiens, seminale vitae seminarium, sapientiae principale principium, i-e bonitatis initium.
Praec.
1.
theol.
timor:
MARTIN. OP. Marg. fol. q 6a : timor est multiplex, videlicet seruilis, quando quis timore pene facit, quod facit ... i-is, sicut seta introducit linum, ita et ipse charitatem ... filialis, qui etiam timor sanctus vel castus dicitur et hic est perfectorum ... naturalis, quem etiam ipse Christus habuit et alij perfecti ... mundanus, quando peccatur timore temporalium.Ita saepius.
2.
gram.
modus
tryb oznajmiający;
i. q. indicativus
MassaGr v. 121 : quem casum transitiue poscit modus i-is, hunc dat participansque gerundia siue supina.