Ogólne
Pełne hasło
Więcej

QUIDDITATIVE

Gramatyka
  • Formyquidditative, quiditative
  • Etymologiaquidditativus
  • Odmiana
  • Część mowyprzysłówek
Znaczenia
  • phil. log. phil. et log. t.t. w sposób istotnościowy, odnośnie istoty
    • a.
    • b.

Pełne hasło

QUIDDITATIVE s. QUIDITATIVE adv. (quidditativus)
  • B.
  • L.
  • O.
  • W.
phil. et log. t.t. w sposób istotnościowy, odnośnie istoty; quoad quidditatem (cf. s. v. I)
MatFil II p. 35 (a. 1413) : quod q-e possumus cognoscere, illius quidditatem possumus cognoscere.
Ib. p. 36 (a. 1413) : sed adhuc sic ego possum intelligere Deum q-e, quia sic quidquid intelligere q-e est ipsum intelligere secundum conceptum, a quo sumitur praedicatum quidditativum.
Ib. p. 37 : illud quod non possumus definire, illud q-e non possumus cognoscere.
Ita vulgo.
Iuxta posita
essentialiter ( BYSTRZ. in MatFil IV p. 82 et saepius), formaliter ( STOB. Parv. fol. B IVa et saepius), substantialiter ( WROCŁ. EpitConcl fol. t IIa).
Opp.
speculative ( GŁOG. Anim. fol. A IIIb et saepius).
Iuncturae selectae
a. verbales quidditative cognoscere ( et saepe), intellegere ( ), item praedicari (de aliqua re: BYSTRZ. AnalPost fol. g VIIa et saepius), esse (in aliqua re: BYSTRZ. AnalPost fol. m ΙIb) , includi (in aliqua re: GIEŁCZ. fol. A 3b et saepius), cett.
b. adiectivales, v. gr. definibilis ( BYSTRZ. AnalPost fol. k IVa) , dissimilis ( ib. fol. k IVb ), verificabilis ( id.Top. o VIIIb ).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)