Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PUNITIVUS

Gramatyka
  • Formypunitivus, poenitivus
  • Etymologia pu nio
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. (de rebus) karny, karzący
  • II. (de hominibus) podlegający karze, zasługujący na karę

Pełne hasło

PUNITIVUS s. POENITIVUS, -a, -um (pu nio)
  • L.
  • W.
I. (de rebus) karny, karzący; ad poenam pertinens, puniens
KodPol I p. 210 (a. 1354) : potestatem ... genus malefactorum ... punire et condempnare sentencia p-a.
JAC. PAR. Opln p. 366 : poeniteat ... seipsum affligendo ... castigationibus p-is.
Id. RefEccl p. 63 : apostoli sancti temporalia dominia et vim coercitivam vel p-am corporalem non habebant, qualem hodie praelati ecclesiarum et monasteriorum habent.
II. (de hominibus) podlegający karze, zasługujący na karę; puniendus, poena dignus
JAC. PAR. RefEccl p. 71 : consuetum est tales esse favorabiles, qui non sunt p-i.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)